پنجشنبه ۰۶ آذر ۰۴

تکنیک‌های ماموپلاستی

۳ بازديد

 

ماموپلاستی 

زیبایی و تناسب اندام از دیرباز مورد توجه بانوان بوده است و سینه‌ها به‌ عنوان یکی از مهم‌ترین اجزای بدن نقش بسزایی در اعتماد به نفس و احساس زیبایی زنان دارند.

بسیاری از خانم‌ها به دلایل مختلف از جمله بزرگی بیش از حد سینه‌ها، افتادگی، عدم تقارن یا مشکلات جسمی مانند کمردرد و شانه‌ درد، به دنبال جراحی‌های زیبایی سینه می‌روند.

یکی از روش‌های پرطرفدار در این زمینه ماموپلاستی است.

این عمل جراحی علاوه بر ایجاد ظاهر زیبا و متناسب می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی، کاهش دردهای جسمی و افزایش اعتماد به نفس فرد کمک کند.

در ادامه به بررسی کامل ماموپلاستی، انواع آن، مزایا، مراقبت‌ها و نکات مهم این جراحی می‌پردازیم.

ماموپلاستی چیست؟

ماموپلاستی یک عمل جراحی زیبایی و درمانی است که با هدف تغییر اندازه، شکل یا موقعیت سینه‌ها انجام می‌شود.

در این جراحی بافت اضافی سینه و پوست برداشته شده یا جابجا می‌شود تا فرم متناسب‌ تری برای بدن ایجاد گردد.

این عمل می‌تواند به دلایل مختلفی انجام شود:

زیبایی: برای ایجاد تقارن، کوچک‌تر یا خوش‌فرم‌تر شدن سینه‌ها

بازسازی: پس از بیماری‌هایی مانند سرطان پستان یا آسیب‌های شدید

درمانی: برای کاهش مشکلاتی مانند کمر درد، گردن‌ درد یا حساسیت‌های پوستی ناشی از بزرگی سینه‌ها

انواع ماموپلاستی(Mammoplasty)

۱. ماموپلاستی کاهشی (کوچک کردن سینه)

در این روش بافت اضافی سینه و پوست برداشته می‌شود تا اندازه سینه‌ها کاهش یابد.

این نوع عمل برای بانوانی مناسب است که از بزرگی بیش از حد سینه‌ها رنج می‌برند و مشکلاتی همچون درد شانه و گردن یا محدودیت در فعالیت‌های ورزشی دارند.

۲. ماموپلاستی افزایشی (بزرگ کردن سینه)

برای زنانی که سینه‌های کوچک یا نامتقارن دارند ماموپلاستی افزایشی با استفاده از پروتز یا تزریق چربی انجام می‌شود.

این عمل موجب افزایش حجم، شکل‌دهی بهتر و ایجاد تقارن بین سینه‌ها می‌شود.

۳. ماموپلاستی بازسازی‌ کننده

این روش بیشتر پس از برداشتن سینه به دلیل سرطان یا جراحی‌های درمانی انجام می‌شود.

جراح با استفاده از پروتز یا بافت بدن بیمار ظاهر طبیعی سینه را بازسازی می‌کند.

دلایل انجام ماموپلاستی

خانم‌ها به دلایل گوناگونی تصمیم به انجام ماموپلاستی می‌گیرند. برخی از رایج‌ ترین دلایل عبارتند از:

  • بهبود فرم و تقارن سینه‌ها

  • افزایش اعتماد به نفس و رضایت از ظاهر بدن

  • امکان پوشیدن راحت‌تر لباس‌ها و انتخاب متنوع‌تر پوشش‌ها

  • کاهش دردهای جسمی ناشی از بزرگی سینه‌ها و مشکلاتی مانند گردن‌درد و کمردرد

  • بازسازی ظاهر طبیعی سینه‌ها پس از بیماری‌هایی همچون سرطان یا انجام جراحی‌های درمانی

نوع برش‌ها و تکنیک‌های ماموپلاستی

در جراحی ماموپلاستی بسته به مقدار بافتی که باید برداشته شود و فرم نهایی سینه از تکنیک‌ها و برش‌های مختلفی استفاده می‌شود.

برش هلالی معمولاً در موارد خفیف‌تر و زمانی به‌کار می‌رود که تنها نیاز به اصلاح مختصر موقعیت نوک سینه یا کاهش کم‌حجم وجود داشته باشد.

برش عمودی که به آن «برش آب‌ نبات چوبی» نیز گفته می‌شود برای اصلاحات متوسط استفاده شده و به جراح اجازه می‌دهد هم افتادگی را اصلاح کند و هم حجم بیشتری از بافت را بردارد.

در مواردی که سینه‌ها بسیار بزرگ یا افتاده هستند از برش لنگری (Anchor) استفاده می‌شود.

این روش کامل‌ترین دسترسی را فراهم می‌کند و امکان فرم‌دهی دقیق و گسترده سینه را به جراح می‌دهد.

در نهایت انتخاب نوع برش کاملاً وابسته به شرایط جسمی بیمار و تشخیص جراح است تا بهترین نتیجه زیبایی و ماندگاری حاصل شود.

مزایای ماموپلاستی

ماموپلاستی علاوه بر جنبه‌های زیبایی، مزایای درمانی مهمی نیز دارد. برخی از این مزایا شامل:

  • بهبود کیفیت زندگی و افزایش اعتماد به نفس

  • ایجاد تناسب اندام و شکل‌ دهی بهتر به بدن

  • رفع مشکلات حرکتی و امکان فعالیت ورزشی بدون محدودیت

  • کاهش مشکلات پوستی ناشی از تعریق و فشار زیر سینه‌ها

مراقبت‌های قبل از ماموپلاستی

پیش از انجام جراحی رعایت نکات زیر ضروری است:

  • مشاوره با جراح متخصص و بررسی کامل شرایط جسمانی برای اطمینان از ایمنی عمل

  • قطع مصرف دخانیات و پرهیز از داروهای رقیق‌کننده خون برای کاهش احتمال خونریزی در حین عمل

  • انجام آزمایش‌های لازم مانند آزمایش خون و ماموگرافی به‌منظور بررسی دقیق وضعیت بافت سینه‌ها

  • رعایت رژیم غذایی سالم، نوشیدن آب کافی و داشتن خواب منظم برای آمادگی بهتر بدن پیش از جراحی

مراقبت‌های بعد از ماموپلاستی

پس از جراحی برای دستیابی به بهترین نتیجه و کاهش عوارض احتمالی باید به نکات زیر توجه کرد:

  • استراحت کافی در روزهای ابتدایی و پرهیز از انجام فعالیت‌های سنگین

  • پیگیری ویزیت‌های منظم با جراح برای بررسی روند بهبودی و باز کردن بخیه‌ها

  • استفاده منظم از سوتین طبی به‌منظور کاهش ورم و حمایت از بافت تازه شکل‌گرفته

  • پرهیز از فعالیت‌های ورزشی یا کارهای سنگین به مدت چند هفته تا از فشار بر بخیه‌ها جلوگیری شود

  • مصرف دقیق داروهای تجویز شده شامل آنتی‌بیوتیک‌ها، ضدالتهاب‌ها و مسکن‌ها برای کاهش احتمال عفونت یا درد

عوارض احتمالی ماموپلاستی 

مانند هر عمل جراحی دیگر ماموپلاستی نیز ممکن است عوارضی داشته باشد. برخی از این عوارض عبارتند از:

  • تورم و کبودی موقت پس از عمل

  • تغییر موقت یا دائمی در حس نوک سینه‌ها

  • باقی ماندن جای بخیه یا اسکار بر روی پوست

  • احتمال بروز عفونت یا خونریزی در صورت رعایت نکردن مراقبت‌ها

با انتخاب جراح با تجربه و رعایت دقیق مراقبت‌های قبل و بعد از عمل می‌توان این عوارض را به حداقل رساند.

چه کسانی بهترین کاندیدای ماموپلاستی هستند؟

ماموپلاستی برای همه بانوان مناسب نیست. افرادی که شرایط زیر را دارند می‌توانند بهترین گزینه برای این جراحی باشند:

سلامت عمومی مناسب و نداشتن بیماری‌های جدی

عدم مصرف دخانیات یا آمادگی برای ترک آن پیش از عمل

داشتن انتظارات واقع‌بینانه از نتیجه جراحی و آگاهی از محدودیت‌های آن

وجود مشکلات جسمی یا ظاهری مرتبط با سینه‌ها که زندگی روزمره را تحت‌تأثیر قرار داده است

هزینه ماموپلاستی

هزینه ماموپلاستی بسته به نوع عمل، تخصص جراح، بیمارستان یا کلینیک انتخابی و شرایط جسمانی فرد متفاوت است.

به طور کلی عواملی مانند نوع پروتز، روش جراحی و میزان تغییرات مورد نیاز بر هزینه نهایی تأثیرگذار هستند.

مشاوره با پزشک متخصص بهترین راه برای برآورد دقیق هزینه است.

نتیجه‌گیری

ماموپلاستی یکی از پرطرفدارترین عمل‌های جراحی زیبایی و درمانی سینه است که می‌تواند تأثیر چشمگیری بر زیبایی، اعتماد به نفس و کیفیت زندگی بانوان داشته باشد.

این عمل با روش‌های مختلف (کاهشی، افزایشی و بازسازی‌کننده) انجام می‌شود و هر فرد بسته به نیاز خود می‌تواند از نتایج مثبت آن بهره‌مند شود.

با انتخاب جراح متخصص و رعایت مراقبت‌های قبل و بعد از عمل نتایج ماموپلاستی می‌تواند بسیار رضایت‌بخش و پایدار باشد.

بنابراین اگر شما هم به دنبال تغییر در فرم سینه‌ها یا رفع مشکلات ناشی از بزرگی یا کوچکی آن‌ها هستید ماموپلاستی می‌تواند بهترین گزینه برای شما باشد.

راه های ارتباط با دکتر فرهاد موسی زاده

دکتر فرهاد موسی زاده جراح پستان با سالها تجربه در جراحی های درمانی سرطان پستان و جراحی های زیبایی پستان هستند.

ایشان دارای تکنیک های اختصاصی در عمل های زیبایی پستان و همچنین روش های جراحی همزمان سرطان پستان و زیبایی پستان (انکوپلاستی) و جراحی های بازسازی پستان پس از ماستکتومی هستند.

آدرس: تهران، خیابان ولیعصر، سه راه توانیر، روبروی اورژانس بیمارستان دی، کوچه دوم گاندی، ساختمان پزشکان دی، پلاک 12، طبقه 8، واحد C

تلفن:

۰۲۱-۸۸۶۷۶۹۲۹

۰۲۱-۸۸۸۷۰۹۱۳

ایمیل: drFarhadmoussazadeh@gmail.com

منبع: https://drmoussazadeh.com/

علت بروز بیماری‌های دریچه آئورت

۴ بازديد

 

انواع بیماری آئورت(Aorta surgery)

آئورت شریان بزرگی است که خون غنی از اکسیژن را در سراسر بدن فراهم می کند. 

دریچه آئورت بین آئورت و محفظه پایینی قلب وجود دارد و باز می شود تا خون از قلب خارج شود و برای جلوگیری از جریان برگشتی خون به قلب بسته می شود.

هنگامی که مشکلاتی در آئورت یا دریچه آئورت رخ می دهد، ممکن است جراحی لازم باشد.

جراحی آئورت ممکن است برای درمان شرایط و بیماری های مختلفی که آئورت یا دریچه آئورت را تحت تاثیر قرار می دهند انجام شود. این شامل:

  • زخم آئورت
  • تشریح آئورت
  • آنوریسم آئورت
  • تنگی دریچه آئورت
  • نارسایی دریچه آئورت

عوامل خطر مرتبط با بیماری آئورت

  • سابقه خانوادگی
  • سیگار کشیدن
  • عوامل ژنتیکی
  • هیپرلیپیدمی
  • فشار خون
  • دیابت
  • مردان
  • سن

تشخیص بیماری آئورت

علاوه بر تاریخچه پزشکی کامل و معاینه فیزیکی، روش های تشخیصی بیماری آئورت شامل موارد زیر است:

سی تی اسکن، ام آر آی، سونوگرافی یا آرتریوگرام. اندازه آنوریسم آئورت بیمار برنامه درمانی را تعیین می کند.

اگر آئورت از نظر اندازه کوچکتر باشد، روش "صبر کن و ببین" با آزمایش های منظم توصیه می شود. اما اگر اندازه آئورت بزرگتر باشد جراحی توصیه می شود.

جزئیات درمان بیماری آئورت

موضوع خاصی که به آن پرداخته می شود مشخص می کند که چه نوع جراحی آئورت باید انجام شود.

در زیر مروری کوتاه بر برخی از روش های رایج تر ارائه شده است:

ترمیم  دریچه آئورت - این کار برای درمان دریچه های نشتی انجام می شود.

دریچه آئورت دو لختی با تغییر شکل برگچه های دریچه آئورت به گونه ای که دریچه کاملاً باز و بسته می شود ترمیم می شود.

جراحی قفسه سینه باز - آنوریسم های بزرگتر آئورت ممکن است با جراحی باز قفسه سینه درمان شوند.

ترمیم پارگی یا سوراخ دریچه - پارگی یا سوراخ در برگچه های دریچه با تکه های بافتی دوخته می شود.

جایگزینی دریچه آئورت - دریچه آئورت آسیب دیده برداشته می شود و با یک دریچه مکانیکی، بیولوژیکی یا اهدایی انسان جایگزین می شود.

خطرات جراحی آئورت

خطرات جراحی آئورت بسته به عواملی مانند سلامت شما و نوع عمل متفاوت است. عوارض بالقوه جراحی آئورت می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • مرگ
  • عفونت
  • سکته
  • خون ریزی
  • لخته شدن خون
  • مشکلات ریتم قلب
  • اختلال عملکرد دریچه در شیرهای تعویضی

آیا همه آنوریسم‌ها نیاز به جراحی دارند؟

خیر. بسیاری از آنوریسم‌ها خصوصاً وقتی کوچک باشند و علامت ایجاد نکنند فقط به پیگیری دوره‌ای و کنترل عوامل خطر نیاز دارند.

جراحی معمولاً زمانی انجام می‌شود که:

اندازه آنوریسم به حد خطرناک برسد.

یا بیمار دچار علائم شود.

رشد آن سریع باشد.

در موارد خفیف کنترل فشار خون، ترک سیگار و انجام چکاپ‌های منظم می‌تواند کاملاً کافی باشد.

احتمال بازگشت مشکل آئورت به نوع بیماری و روش درمان بستگی دارد.

در بسیاری از موارد درمان جراحی می‌تواند مشکل را برای همیشه برطرف کند.

اما در برخی بیماران به ویژه کسانی که عوامل خطر مانند فشار خون بالا، چربی بالا یا سابقه ژنتیکی دارند احتمال تغییرات جدید در بخش‌های دیگر آئورت وجود دارد.

به همین دلیل معاینه منظم و انجام تصویربرداری دوره‌ای پس از درمان بسیار ضروری است.

میزان اثربخشی جراحی آئورت

به طور کلی میزان بقای عمر در جراحی آئورت درصد بالایی دارد. نتیجه خاص شما به سبک زندگی شما پس از جراحی و تیم پزشکانی که این روش را انجام می دهند بستگی دارد.

زندگی پس از ترمیم قفسه سینه باز- برای جلوگیری از تشکیل لخته های خون، باید در 6 هفته اول پس از جراحی آسپرین مصرف کنید.

پزشک شما همچنین احتمالاً داروهایی به نام دیورتیک ها یا «قرص های آب» را برای جلوگیری از تجمع مایعات به شما می دهد.

به محض رسیدن به خانه می توانید دوش بگیرید.

دو هفته اول پس از جراحی ممکن است اغلب احساس خستگی کنید. اگر چنین است، چرت بزنید. سطح انرژی شما در نهایت بهبود می یابد.

همچنین ممکن است قفسه سینه شما احساس درد کند و ممکن است به شما یک دستگاه تنفس داده شود تا به شما کمک کند راحت تر نفس بکشید. تا هفته سوم باید بتوانید رانندگی کنید.

معمولاً در عرض 4 تا 6 هفته به روال عادی خود باز خواهید گشت. اما ممکن است 2 تا 3 ماه طول بکشد تا احساس بهبودی کامل کنید.

زندگی پس از ترمیم اندوواسکولار - ممکن است در 2 هفته اول پس از جراحی اشتها و انرژی کمتری نسبت به حد معمول داشته باشید.

اما پس از مدتی آنها باید به حالت عادی برگردند. باید از بلند کردن سنگین وزن بیش از 10 پوند تا زمان بهبودی کامل خودداری کنید که معمولاً 4 تا 6 هفته طول می کشد.

صرف نظر از نوع جراحی که انجام داده اید باید به برنامه توانبخشی قلبی بپیوندید. در آنجا، نحوه تغییر رژیم غذایی، ترک سیگار، مدیریت استرس و ورزش برای بازگرداندن قدرت خود را یاد خواهید گرفت.

همه اینها به شما کمک می کند قلب و آئورت شما را قوی و متناسب نگه دارید. بیماری آئورت یکی از شایع ترین انواع بیماری های قلبی عروقی است.

اختلالات آئورت - شریان اصلی که خون را از قلب تامین می کند - می تواند بسیار تهدید کننده زندگی باشد. آنوریسم، پارگی در پوشش داخلی و زخم انواع بیماری آئورت هستند که نیاز به درمان دارند.

درمان‌های غیرجراحی بیماری دریچه آئورت

در مواردی که بیماری دریچه آئورت هنوز پیشرفته نیست یا علائم شدیدی ایجاد نکرده پزشک ممکن است از درمان‌های غیرجراحی برای کنترل شرایط بیمار استفاده کند.

این درمان‌ها شامل مصرف داروهایی برای کاهش فشار خون، کنترل ضربان قلب، و کاهش حجم کاری قلب هستند.

همچنین به بیماران توصیه می‌شود که سبک زندگی خود را اصلاح کنند از جمله ترک سیگار، تغذیه سالم، کاهش مصرف نمک، فعالیت فیزیکی منظم (در حد توان)، و کنترل دقیق بیماری‌هایی مانند دیابت یا فشار خون بالا.

این روش‌ها نمی‌توانند مشکل دریچه را درمان کنند، اما می‌توانند پیشرفت بیماری را کند کرده و علائم را کاهش دهند.

انواع جراحی دریچه آئورت

وقتی آسیب به دریچه شدید باشد و عملکرد قلب را مختل کند معمولاً نیاز به جراحی وجود دارد.

رایج‌ترین نوع جراحی تعویض دریچه آئورت است که در آن دریچه معیوب با یک دریچه مصنوعی (مکانیکی یا بیولوژیکی) جایگزین می‌شود.

انتخاب نوع دریچه به عوامل متعددی مانند سن بیمار، شرایط پزشکی و ترجیحات شخصی بستگی دارد.

علاوه بر جراحی باز قلب روش‌های کمتر تهاجمی مانند TAVI یا TAVR (تعویض دریچه آئورت از راه کاتتر) برای بیماران پرخطر یا سالمندان به‌کار می‌روند.

این روش‌ها با برش کوچک‌تری انجام شده و دوره نقاهت کوتاه‌تری دارند اما برای همه بیماران مناسب نیستند و نیاز به بررسی دقیق توسط متخصص قلب دارند.

ارتباط با دکتر رامین بقایی

دکتر رامین بقایی تهرانی یکی از ماهرترین و حرفه‌ای ترین پزشکان جراحی تخصصی قلب و عروق در ایران هستند. ایشان نه تنها به درمان بیماری‌های قلب و عروق در بزرگسالان می‌پردازند بلکه سر رشته‌ای تخصصی نیز در زمینه جراحی قلب تخصصی کودکان دارند.

آدرس: تهران – خیابان نلسون ماندلا (جردن)، بالاتر از تقاطع حقانی، خیابان پدیدار، پلاک ۶۲، طبقه سوم، واحد ۳۳

شماره تلفن: ۰۲۱۸۸۶۷۰۳۵۰

ایمیل: info @ dr-baghaei.com

اینستاگرام: dr.ramin.baghaei

 منبع: https://dr-baghaei.com/

 

علل ایجاد بیماری بیضه نزول نکرده

۳ بازديد

درمان بیضه نزول نکرده در کودکان-Cryptorchidism

بیضه ها غدد جنسی مردانه هستند. آنها برای تولید مثل جنسی اسپرم و هورمون تولید می کنند. 

بیضه ها معمولاً در کیسه بیضه قرار دارند اما گاهی اوقات یک یا هر دو بیضه پس از رشد به سمت پایین به داخل کیسه بیضه حرکت نمی کنند.

به این بیضه های نزول نکرده می گویند و به آن کریپتورکیدیسم نیز می گویند حدود پنج درصد از نوزادان پسر با بیضه های نزول نکرده به دنیا می آیند.

علائم و نشانه های بیضه نزول نکرده

علامت اصلی بیضه های نزول نکرده یک بیضه یا هر دو بیضه از بین رفته اند.

بیضه های نزول نکرده هیچ مشکلی در دفع ادرار کودک شما ایجاد نمی کنند و هیچ دردی ایجاد نمی کنند مگر اینکه بند ناف متصل به بیضه (طناب اسپرماتیک) پیچ خورده باشد.

علت نزول بیضه چیست؟

بیضه ها در جنین پسر در داخل شکم تشکیل می شوند. بیضه ها از لوله ای به نام کانال اینگوینال به سمت پایین حرکت می کنند و به داخل کیسه بیضه می روند.

این معمولا در ماه هشتم بارداری اتفاق می افتد. نوزاد یا کودکی که بیضه های نزول نکرده دارد به جای کیسه بیضه، یک یا چند بیضه در کشاله ران یا شکم قرار می گیرد.

دو نوع بیضه نزول نکرده وجود دارد: مادرزادی و اکتسابی.

بیضه های نزول نکرده مادرزادی

نوزادانی که بدون بیضه در کیسه بیضه متولد می شوند دارای بیضه های نزول نکرده مادرزادی هستند. معمولاً پزشکان نمی توانند علت را پیدا کنند.

با این حال برخی از اختلالات هورمونی و ژنتیکی می توانند باعث نزول بیضه شوند.

در نوزادانی که زود به دنیا می‌آیند (نوزادان نارس) ممکن است تا زمان تولد نوزاد بیضه‌ها فرصت حرکت به سمت پایین به داخل کیسه بیضه را نداشته باشند.

بیضه های نزول نکرده اکتسابی

گاهی اوقات کودکی با بیضه هایی در کیسه بیضه متولد می شود اما بعداً بیضه های نزول نکرده ایجاد می کنند.

همانطور که کودک رشد می کند، طناب اسپرماتیک با همان سرعت رشد نمی کند.

خیلی کوتاه می شود و بیضه را به سمت کشاله ران به سمت بالا می کشد. این ممکن است بین یک تا 10 سالگی اتفاق بیفتد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر نوزاد شما با بیضه های نزول نکرده به دنیا بیاید این بیضه توسط پرستار بهداشت مادر و کودک یا پزشک شما بلافاصله پس از تولد گرفته می شود. وضعیت کودک شما تحت نظر خواهد بود.

اگر بیضه های کودک شما در بدو تولد در کیسه بیضه بود و یکی یا هر دوی آنها از کیسه بیضه ناپدید شد به پزشک عمومی خود مراجعه کنید.

شما به یک متخصص اطفال یا جراح اطفال ارجاع خواهید شد. بسیار مهم است که بیضه ها تا کیسه بیضه پایین بیایند.

اگر بیضه ها پایین نیایند، خطر مشکلات سلامتی مداوم وجود دارد مانند:

پیچ خوردگی - طناب اسپرماتیک می تواند پیچ ​​خورده و این می تواند خون رسانی به بیضه ها را قطع کند.

فتق – زمانی که یک حلقه روده وارد کیسه بیضه می شود. برگه اطلاعات ما را ببینید فتق اینگوینال.

کاهش باروری - دمای بدن در شکم بالاتر از کیسه بیضه است و این می تواند بر تولید اسپرم در بیضه ها تأثیر بگذارد.

خطر ابتلا به سرطان بیضه - این اتفاق در تعداد نسبتاً کمی از پسران رخ می دهد. خطر معمولاً کمتر از 1 در 100 است.

اعتماد به نفس ضعیف - به دلیل داشتن ظاهر غیر طبیعی اندام تناسلی.

درمان بیضه های نزول نکرده

برای نوزادانی که با بیضه های نزول نکرده به دنیا می آیند ممکن است بیضه ها خود به خود در سه ماه اول پس از تولد پایین بیایند و نیازی به درمان نیست.

اگر بیضه ها خود به خود پایین نیایند کودک شما تحت نظر قرار می گیرد و اگر بعد از شش ماه پایین نیامد به عمل جراحی به نام ارکیدوپکسی  نیاز است.

ارکیدوپکسی بیضه را به محل طبیعی خود در کیسه بیضه پایین می آورد.

ارکیدوپکسی تحت بیهوشی انجام می شود. در حین جراحی یک برش کوچک در کشاله ران ایجاد می شود و بند ناف به آرامی کشیده می شود تا بیضه آزاد شود.

برش دوم در کیسه بیضه ایجاد می شود و بیضه در داخل کیسه بیضه محکم می شود.

سپس برش ها دوخته می شوند. این عمل معمولاً یک روز است و کودک شما باید بتواند در همان روز به خانه برود. 

عوارض ارکیدوپکسی نادر است اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

بعد از اولین عمل بیضه به کیسه بیضه نمی رسد و باید دوباره این عمل انجام شود. 

اگر بیضه در شکم بسیار بالا باشد یا خون رسانی به بیضه ضعیف باشد ممکن است کوچک شود. این بسیار نادر است.

مراقبت در منزل پس از جراحی بیضه نزول نکرده

پس از جراحی فرزندتان دستورالعمل‌های مراقبت بعد از عمل به شما داده می‌شود. در موارد زیر با جراح کودک یا بیمارستان تماس بگیرید:

کودک شما تب 38.5 درجه سانتیگراد یا بالاتر دارد.

زخم ها عفونی می شوند (قرمز، متورم یا مایع نشت می کند).

شما به هر دلیل دیگری نگران هستید.

ممکن است لازم باشد به کودک خود تسکین دهید - پاراستامول معمولاً کافی است. برگه اطلاعات ما را ببینید تسکین درد برای کودکان.

فعالیت کودک خود را در چند روز اول پس از جراحی محدود کنید - جراح به شما توصیه می کند که چه زمانی کودک شما می تواند به فعالیت های عادی خود بازگردد.

پیگیری پس از جراحی بیضه نزول نکرده

قراری برای فرزند شما گذاشته می شود تا بعد از عمل به جراح خود مراجعه کند. ممکن است برای اطمینان از باقی ماندن بیضه در کیسه بیضه معاینات منظم لازم باشد.

کودک شما در نوجوانی باید یاد بگیرد که چگونه خودآزمایی منظم بیضه را انجام دهد. نکات کلیدی که باید به خاطر بسپارید.

بیضه نزول نکرده زمانی است که بیضه ها در کیسه بیضه نیستند.

ممکن است دلایل متعددی برای نزول بیضه ها وجود داشته باشد. معمولا علت ناشناخته است.

اگر تا شش ماهگی بیضه ها به خودی خود به سمت پایین حرکت نکنند عمل جراحی لازم است. این کار برای کاهش مشکلات بهداشتی مداوم انجام می شود.

این عمل یک روز است و کودک شما معمولاً همان روز به خانه می رود.

علت دقیق بیضه نزول نکرده مشخص نیست. ژن ها، سلامت مادر نوزاد و عوامل دیگر ممکن است اثر ترکیبی داشته باشند.

آنها با هم ممکن است هورمون‌ها، تغییرات فیزیکی و فعالیت عصبی را که در نحوه رشد بیضه‌ها نقش دارند، مختل کنند.

عوامل خطر بیضه نزول نکرده

مواردی که ممکن است خطر بیضه نزول نکرده در نوزاد را افزایش دهد عبارتند از:

  • مصرف الکل در دوران بارداری
  • زایمان زودرس یا وزن کم هنگام تولد
  • سابقه خانوادگی بیضه های نزول نکرده
  • مادر مبتلا به دیابت قبل یا در طول بارداری
  • قرار گرفتن در معرض برخی آفت کش ها در دوران بارداری
  • شرایط سلامتی در نوزاد، مانند فلج مغزی یا مشکل دیواره شکم
  • کشیدن سیگار یا قرار گرفتن در معرض دود سیگار در دوران بارداری

عوارض عدم نزول بیضه

بیضه ها باید کمی خنک تر از دمای معمولی بدن باشند تا رشد کنند و خوب کار کنند. کیسه بیضه این مکان خنک تر را فراهم می کند.

عوارض عدم قرارگیری بیضه در جایی که قرار است قرار داشته باشد عبارتند از:

سرطان بیضه. مردانی که بیضه نزول نکرده دارند بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان بیضه هستند. این بیماری اغلب در سلول های بیضه که اسپرم نابالغ می سازند شروع می شود.

مشخص نیست چرا این سلول ها به سرطان تبدیل می شوند.

این خطر در مردانی که بیضه های نزول نکرده در ناحیه معده داشته اند بیشتر از مردانی است که بیضه های نزول نکرده در کشاله ران داشته اند.

همچنین زمانی که هر دو بیضه تحت تأثیر قرار می گیرند این خطر بیشتر است.

جراحی برای اصلاح بیضه نزول نکرده ممکن است خطر ابتلا به سرطان بیضه را کاهش دهد. اما خطر سرطان به طور کامل از بین نمی رود.

مشکلات باروری این مشکلات باردار شدن شریک زندگی را سخت تر می کند. احتمال وقوع آنها در مردانی که بیضه نزول نکرده دارند بیشتر است.

اگر بیضه نزول نکرده برای مدت طولانی بدون درمان بماند مشکلات باروری ممکن است بدتر شود.

سایر شرایط بهداشتی مرتبط با بیضه نزول نکرده عبارتند از:

پیچ خوردگی بیضه. این چرخش طناب است که خون را به کیسه بیضه می آورد. این یک مشکل دردناک است که خون بیضه را قطع می کند.

بدون درمان سریع، ممکن است بیضه آنقدر آسیب ببیند که نیاز به جراحی داشته باشد.

ضربه. اگر بیضه در کشاله ران باشد ممکن است در اثر فشار به استخوان شرمگاهی آسیب ببیند.

فتق اینگوینال. بخشی از روده می تواند از طریق یک نقطه ضعیف در عضلات ناحیه معده به کشاله ران فشار وارد کند. برآمدگی که این امر ایجاد می کند می تواند دردناک باشد.

جراحی ارکیوپکسی (Orchiopexy) بهترین و مؤثرترین روش درمان بیضه نزول‌نکرده است و توصیه می‌شود در سن زیر ۱۲ تا ۱۸ ماهگی انجام شود تا هم عملکرد طبیعی بیضه حفظ شود و هم خطر ناباروری و سرطان در آینده کاهش یابد.

در این عمل جراح بیضه را از مسیر غیرطبیعی به داخل کیسه بیضه هدایت و ثابت می‌کند.

این کار می‌تواند به دو روش انجام شود: جراحی باز که با برش کوچک در کشاله ران و کیسه بیضه انجام می‌شود.

لاپاراسکوپی که به‌ویژه در مواردی که بیضه داخل شکم قرار دارد کاربرد دارد و با ایجاد برش‌های کوچک و استفاده از دوربین و ابزارهای ظریف انجام می‌شود.

هر دو روش میزان موفقیت بالایی دارند و انتخاب روش به محل بیضه و شرایط کودک بستگی دارد.

درمان عدم نزول بیضه

اغلب اوقات بیضه در عرض چند ماه به جای خود حرکت می کند. در ابتدا باید منتظر بمانید و ببینید با معاینات منظم اوضاع چگونه پیش می رود.

اگر تا 6 ماهگی به داخل کیسه بیضه نیفتد پزشک احتمالاً جراحی را پیشنهاد خواهد کرد.

جراحی عدم نزول بیضه رایج ترین درمان است و تقریباً همیشه جواب می دهد. معمولاً زمانی که کودک 6 تا 12 ماهه است انجام می شود تا بیشترین سود را داشته باشد.

درمان زودهنگام می تواند احتمال بروز مشکلات باروری پسر شما را در آینده کاهش دهد.

کودک شما دارو دریافت می کند تا در طول عمل بیدار نباشد یا دردی احساس نکند. پزشک انجام خواهد داد:

یک سوراخ کوچک در کشاله ران یا پایین شکم ایجاد کنید تا بیضه را پیدا کنید.به آرامی بیضه را به سمت پایین حرکت دهید.

یک برش کوچک در کیسه بیضه ایجاد کنید و بیضه را در جای خود بخیه بزنید. دهانه ها را با بخیه هایی ببندید که خود به خود حل می شوند.

موارد استفاده از هورمون‌ درمانی در بیضه نزول نکرده

هورمون ‌درمانی معمولاً در شرایط زیر مطرح می‌شود:

۱. بیضه نزول‌ نکرده در نوزادان با سن کم

در برخی موارد در نوزادانی که بیضه کمی نزدیک به کانال اینگوینال است ممکن است پزشک قبل از انتخاب جراحی هورمون‌ درمانی را امتحان کند.

۲. شک به اختلالات هورمونی یا غدد درون ‌ریز

در مواردی که احتمال کمبود هورمون‌های محرک بیضه وجود دارد، هورمون‌ درمانی می‌تواند بخشی از روند تشخیصی و درمانی باشد.

۳. درمان کمکی قبل یا بعد از جراحی

گاهی در موارد خاص، برای بهبود عملکرد بیضه یا کمک به موقعیت مناسب ‌تر آن از هورمون‌ها استفاده می‌شود.

میزان موفقیت هورمون‌ درمانی

میزان موفقیت هورمون ‌درمانی در پایین آوردن بیضه کمتر از ۲۰ تا ۳۰ درصد گزارش شده است.

حتی در موارد موفق احتمال برگشت بیضه به موقعیت قبلی وجود دارد.

به همین دلیل اکثر راهنماهای جهانی (AAP، EAU، NICE) جراحی را روش درمان استاندارد می‌دانند و هورمون‌ درمانی فقط در شرایط بسیار محدود توصیه می‌شود.

دکتر بهار اشجعی دارای بورد فوق تخصصی در جراحی کودکان و نوزادان از پزشکان منحصر به فرد و ماهر در زمینه جراحی اطفال و کودکان در تهران هستند. ایشان دوره پزشکی عمومی را در دانشگاه شهید بهشتی تهران گذراندند و بعد از اتمام دوره پزشکی عمومی به تحصیل در رشته جراحی عمومی در دانشگاه شهید بهشتی تهران پرداختند، بلافاصله بعد از فارغ التحصیلی در رشته جراحی عمومی، در رشته جراحی اطفال پذیرفته شدند و دوره جراحی اطفال را در دانشگاه علوم پزشکی تهران گذراندند و موفق به کسب رتبه اول کشوری در برد فوق تخصصی جراحی اطفال شدند.

راه های ارتباط با ما

مطب: تهران ـ انتهای بلوار کشاورز، رو به روی درب شرقی بیمارستان امام خمینی، ساختمان شیشه ای سبز، پلاک ۳۷۰ ساختمان ۴۱۶ طبقه ۳ واحد ۱۹

تلفن:

۰۲۱-۴۴۸۰۶۶۶۸ 

 ۰۲۱-۴۴۸۴۱۸۶۲

 آدرس:

بیمارستان لاله شهرک غرب: تهران ، شهرک غرب ، فاز ۵ ، خیابان سیمای ایران ، نبش فلامک جنوبی

بیمارستان کودکان تهران: تقاطع خیابان طالقانی و ولیعصر، روبروی جهاد کشاورزی، پلاک ۴۵۴

 منبع: dr-ashjaei.com

 

هدف از انجام پروتز سینه

۴ بازديد

جراحی پروتز سینه(Breast prosthesis surgery) 

عمل پروتز سینه یکی از رایج‌ترین جراحی‌های زیبایی در دنیا و ایران است که با هدف افزایش حجم، بهبود فرم و ایجاد تناسب بیشتر میان اجزای بدن انجام می‌شود.

این جراحی می‌تواند برای افرادی که به‌طور طبیعی سینه‌های کوچکی دارند یا به‌ دلیل بارداری، کاهش وزن یا افزایش سن حجم سینه خود را از دست داده‌اند گزینه‌ای ایده‌آل باشد.

چرا عمل پروتز سینه انجام می‌شود؟

هدف اصلی از این عمل بهبود زیبایی و ایجاد تناسب اندام است اما دلایل انجام آن برای هر فرد متفاوت است.

برخی از دلایل رایج عبارت‌اند از:

  • ترمیم سینه پس از جراحی‌های درمانی مانند ماستکتومی (برداشتن سینه در اثر سرطان)
  • افزایش سایز سینه برای افرادی که به‌طور طبیعی سینه‌های کوچکی دارند
  • بازگرداندن حجم از دست‌رفته پس از بارداری یا کاهش وزن
  • اصلاح عدم تقارن سینه‌ها

انواع پروتز سینه

پروتزها معمولاً بر اساس جنس و شکل تقسیم‌بندی می‌شوند:

۱. از نظر جنس:

پروتز سیلیکونی: پرشده با ژل سیلیکون، ظاهری طبیعی‌تر و لمس نرم‌تر دارند.

پروتز آب‌نمکی (سالین): پرشده با محلول نمکی استریل؛ معمولاً برش کوچک‌تری برای جای‌گذاری نیاز دارد.

۲. از نظر شکل:

پروتز گرد: باعث برجستگی بیشتر بخش بالایی سینه می‌شود.

پروتز قطره اشکی (آناتومیک): فرم طبیعی‌تری شبیه به سینه واقعی ایجاد می‌کند.

مراحل انجام عمل پروتز سینه

۱. مشاوره اولیه

در این مرحله جراح با بیمار گفت‌وگو کرده خواسته‌ها و انتظارات او را بررسی می‌کند و با معاینات لازم بهترین نوع و سایز پروتز را پیشنهاد می‌دهد.

آزمایش‌ها و آماده‌سازی قبل از عمل

شامل آزمایش خون، بررسی وضعیت سلامتی و گاهی ماموگرافی.

بیهوشی

عمل معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود.

برش جراحی

جراح برش را در یکی از نواحی زیر انتخاب می‌کند: زیر سینه، اطراف هاله سینه، یا زیر بغل.

قرار دادن پروتز

پروتز می‌تواند زیر بافت سینه یا زیر عضله سینه‌ای بزرگ قرار گیرد.

بخیه و پانسمان

پس از جای‌گذاری، برش‌ها بخیه و پانسمان می‌شوند.

دوران نقاهت پس از عمل پروتز سینه

  • بیشتر بیماران طی یک هفته به فعالیت‌های روزمره بازمی‌گردند.
  • کبودی، ورم و کمی درد طبیعی بوده و به‌تدریج کاهش می‌یابد.
  • فعالیت‌های ورزشی سنگین معمولاً تا ۶ هفته ممنوع است.
  • استفاده از سوتین طبی به‌مدت چند هفته ضروری است.

مزایای عمل پروتز سینه

  • افزایش اعتماد به نفس و رضایت از ظاهر
  • بهبود تناسب اندام و امکان انتخاب لباس‌های متنوع‌تر
  • ماندگاری طولانی‌مدت (بسته به نوع پروتز و شرایط فرد)

معایب و خطرات احتمالی پروتز سینه

مانند هر جراحی دیگری عمل پروتز سینه هم ممکن است با عوارض همراه باشد:

  • عفونت
  • تغییر حس نوک سینه
  • پاره شدن یا نشت پروتز
  • ایجاد کپسول سفت دور پروتز (کپسولار کانترکچر)
  • انتخاب جراح ماهر و رعایت مراقبت‌های بعد از عمل احتمال بروز این مشکلات را به حداقل می‌رساند.

مراقبت‌های پس از عمل پروتز سینه

  • اجتناب از حرکات شدید دست و فشار به سینه‌ها
  • مصرف داروهای تجویزی طبق دستور پزشک
  • مراجعه منظم برای معاینه‌های دوره‌ای
  • رعایت بهداشت محل برش

انتخاب بهترین جراح پروتز سینه

موفقیت و رضایت از عمل پروتز سینه تا حد زیادی به تجربه و مهارت جراح بستگی دارد. معیارهای انتخاب شامل:

  • داشتن تخصص جراحی پلاستیک و زیبایی
  • مشاوره دقیق و پاسخ به پرسش‌های بیمار
  • استفاده از پروتزهای استاندارد و معتبر

ماندگاری پروتز سینه چقدر است؟

ماندگاری پروتز سینه معمولاً بین ۱۰ تا ۱۵ سال است اما بسیاری از افراد در صورت نداشتن مشکل خاص (مثل پارگی یا تغییر فرم) می‌توانند تا سال‌ها بیشتر از آن نیز بدون نیاز به تعویض از پروتز استفاده کنند.

در مورد احتمال بروز سرطان باید گفت که تا امروز هیچ مدرک علمی قطعی وجود ندارد که نشان دهد پروتز سینه باعث سرطان پستان می‌شود.

تنها در موارد بسیار نادر نوع خاصی از التهاب لنفاوی (BIA-ALCL) در اطراف پروتز گزارش شده که قابل درمان است و ارتباطی با سرطان پستان ندارد.

همچنین در صورت افتادگی یا شلی پوست امکان انجام همزمان عمل لیفت سینه و پروتز وجود دارد و در بسیاری از موارد توصیه می‌شود تا با یک جراحی، هم حجم و هم فرم سینه‌ها به شکل طبیعی و متناسب اصلاح شود.

سخن پایانی

عمل پروتز سینه می‌تواند تأثیر چشمگیری بر ظاهر و اعتماد به نفس شما داشته باشد اما تصمیم برای انجام آن باید آگاهانه و پس از مشورت با جراح باتجربه گرفته شود.

با انتخاب پروتز مناسب، رعایت نکات قبل و بعد از عمل و سپردن جراحی به پزشک متخصص می‌توان به نتایجی زیبا و ماندگار دست یافت.

راه های ارتباط با دکتر فرهاد موسی زاده

دکتر فرهاد موسی زاده جراح پستان با سالها تجربه در جراحی های درمانی سرطان پستان و جراحی های زیبایی پستان هستند.

ایشان دارای تکنیک های اختصاصی در عمل های زیبایی پستان و همچنین روش های جراحی همزمان سرطان پستان و زیبایی پستان (انکوپلاستی) و جراحی های بازسازی پستان پس از ماستکتومی هستند.

آدرس: تهران، خیابان ولیعصر، سه راه توانیر، روبروی اورژانس بیمارستان دی، کوچه دوم گاندی، ساختمان پزشکان دی، پلاک 12، طبقه 8، واحد C

تلفن:

۰۲۱-۸۸۶۷۶۹۲۹

۰۲۱-۸۸۸۷۰۹۱۳

ایمیل: drFarhadmoussazadeh@gmail.com

منبع: https://drmoussazadeh.com/

طول عمر بیماران بعد از پیوند قلب چقدر است؟

۴ بازديد

بهترین سبک زندگی پس از پیوند قلب

عمل پیوند قلب یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای پزشکی در درمان بیماران قلبی است و زندگی جدیدی به آنان هدیه می‌دهد.

اما این زندگی تازه نیازمند رعایت دقیق سبک زندگی خاصی است که موفقیت عمل را تثبیت کند.

در این مسیر توصیه‌های دکتر بقایی، متخصص پیوند قلب یک عمل جراحی پیشرفته است که در آن قلب فرد بیمار که به علت نارسایی شدید یا بیماری‌های غیرقابل درمان دیگر عملکرد خود را از دست داده با قلب سالم یک اهداکننده جایگزین می‌شود.

این عمل زمانی انجام می‌شود که درمان‌های دارویی یا جراحی‌های دیگر مؤثر واقع نشده باشند و جان بیمار در خطر باشد. 

پیوند قلب معمولاً برای بیمارانی انجام می‌شود که دچار نارسایی شدید قلبی، بیماری‌های مادرزادی قلب، کاردیومیوپاتی (بیماری عضله قلب)، یا آسیب‌های غیرقابل برگشت به عضله قلب شده‌اند.

نکات ضروری که باید دانست:

اهداکننده: قلب باید از شخصی گرفته شود که دچار مرگ مغزی شده اما اعضای بدنش هنوز سالم هستند.

مراقبت‌های بعد از پیوند: برای جلوگیری از پس زدن قلب جدید بیمار باید به طور مادام‌العمر داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی مصرف کند.

عوارض احتمالی: پس زدن عضو عفونت‌ها و عوارض دارویی از نگرانی‌های رایج هستند که نیاز به مراقبت و پیگیری دقیق دارند.

کیفیت زندگی: با رعایت دقیق توصیه‌های پزشکی بسیاری از بیماران بعد از پیوند می‌توانند زندگی نسبتاً طبیعی و فعالی داشته باشند.

سبک زندگی سالم: تغذیه مناسب، ورزش منظم، کنترل استرس و مراجعه مرتب به پزشک نقش حیاتی در موفقیت طولانی‌مدت پیوند دارند.صص برجسته قلب و پیوند، می‌تواند راهنمایی ارزشمند برای بیماران و خانواده‌های آنان باشد

اهمیت پیروی از برنامه درمانی پس از پیوند قلب

دکتر بقایی تأکید می‌کند که اولین و مهم‌ترین اصل بعد از پیوند قلب(Heart Transplantation) پایبندی کامل به داروهای تجویزی است.
این داروها که عمدتاً شامل داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی می‌شوند از پس زدن قلب جدید جلوگیری می‌کنند.

مصرف منظم و به موقع این داروها، نقش حیاتی در حفظ سلامت پیوند ایفا می‌کند. بیماران باید همیشه داروهای خود را همراه داشته باشند و از قطع ناگهانی آن‌ها خودداری کنند.

تغذیه سالم پایه ی سلامتی 

از دیدگاه دکتر بقایی تغذیه مناسب یکی از عوامل کلیدی در موفقیت طولانی‌مدت پس از پیوند است.

او توصیه می‌کند بیماران از یک رژیم غذایی کم‌چرب، کم‌نمک و سرشار از میوه، سبزیجات و پروتئین‌های سالم پیروی کنند.

مصرف غذاهای فرآوری‌شده، قندهای اضافه و چربی‌های اشباع‌شده باید به حداقل برسد. همچنین حفظ وزن ایده‌آل برای کاهش فشار به قلب جدید اهمیت ویژه‌ای دارد.

فعالیت بدنی قدم به قدم تا بازیابی قدرت

یکی از توصیه‌های طلایی دکتر بقایی، بازگشت تدریجی به فعالیت‌های بدنی است.

او معتقد است که ورزش منظم نه تنها به بهبود قدرت قلب جدید کمک می‌کند بلکه باعث تقویت روحیه بیمار نیز می‌شود.

برنامه‌های ورزشی باید تحت نظارت تیم درمان طراحی شوند و از فعالیت‌های سبک مانند پیاده‌ روی آغاز گردند. با گذشت زمان و بر اساس توانایی بدن شدت تمرینات قابل افزایش است.

کنترل استرس و سلامت روان

دکتر بقایی به طور ویژه بر مدیریت استرس و مراقبت از سلامت روان بعد از پیوند قلب تاکید می‌کند.

زندگی با قلب جدید می‌تواند چالش‌های احساسی زیادی ایجاد کند. احساس اضطراب، افسردگی یا نگرانی نسبت به آینده طبیعی است.

شرکت در جلسات مشاوره، گروه‌های حمایتی و استفاده از تکنیک‌های آرام‌بخش مانند مدیتیشن می‌تواند به بیماران کمک کند تا این مرحله را بهتر مدیریت کنند.

معاینات منظم کلید پیشگیری از مشکلات

یکی دیگر از توصیه‌های طلایی دکتر بقایی، پیگیری دقیق معاینات و آزمایش‌های دوره‌ای است.

چکاپ‌های منظم به تیم درمان این امکان را می‌دهد که هر گونه نشانه احتمالی پس زدن قلب یا عوارض دارویی را در مراحل اولیه شناسایی و درمان کنند.

بیماران باید زمان‌ بندی دقیق و اهمیت این مراجعات را جدی بگیرند و بدون مشورت با پزشک، هیچ تغییری در برنامه درمانی خود ایجاد نکنند.

نقش خانواده و حمایت اجتماعی

دکتر بقایی بر این باور است که موفقیت در زندگی پس از پیوند قلب تنها به تلاش فرد بستگی ندارد بلکه خانواده، دوستان و جامعه نیز نقش مهمی در این مسیر ایفا می‌کنند.

حمایت عاطفی، همراهی در برنامه‌های درمانی و ایجاد محیطی مثبت و انگیزشی می‌تواند کیفیت زندگی بیماران را به طور قابل توجهی ارتقا دهد.

خانواده‌ها باید از آموزش‌های لازم برخوردار شوند تا بهترین پشتیبان برای عزیزان خود باشند.

پرهیز از عوامل خطر

از دیگر نکات کلیدی توصیه‌شده توسط دکتر بقایی، اجتناب از عواملی است که می‌توانند سلامت قلب جدید را به خطر بیندازند.

سیگار کشیدن، مصرف الکل، سوء مصرف دارو و قرار گرفتن در معرض عفونت‌ها باید به شدت محدود یا حذف شود. بیماران باید در محیط‌های تمیز و ایمن زندگی کنند و از تماس با افراد بیمار خودداری کنند.

پذیرش سبک زندگی جدید به عنوان یک فرصت

دکتر بقایی تأکید می‌کند که بیماران باید زندگی پس از پیوند قلب را نه به عنوان محدودیت بلکه به عنوان فرصتی برای شروعی دوباره ببینند.

این سبک زندگی سالم و برنامه‌ریزی‌شده، می‌تواند نه تنها سال‌های بیشتری به عمر بیماران بیفزاید، بلکه کیفیت این سال‌ها را نیز به طور چشمگیری بهبود بخشد.

واکسیناسیون و پیشگیری از عفونت‌ها

واکسیناسیون و پیشگیری از عفونت‌ها از ارکان اساسی مراقبت پس از پیوند قلب به شمار می‌آیند زیرا سیستم ایمنی بدن به دلیل مصرف داروهای سرکوب‌کننده ایمنی برای جلوگیری از رد پیوند تضعیف می‌شود و فرد را در برابر عفونت‌های ویروسی، باکتریایی و قارچی آسیب ‌پذیرتر می‌کند.

بیماران پیوندی باید طبق برنامه‌ای دقیق و زیر نظر پزشک متخصص، واکسن‌های ضروری مانند آنفلوآنزا، پنوموکوک، هپاتیت B، و واکسن‌های غیرفعال کووید-۱۹ را دریافت کنند.

واکسن‌های زنده مانند واکسن سرخک، سرخجه، اوریون و آبله ‌مرغان معمولاً برای این بیماران ممنوع است مگر در شرایط خاص و با نظر مستقیم پزشک.

علاوه بر واکسیناسیون، رعایت اصول بهداشت فردی نقش حیاتی در پیشگیری از عفونت دارد.

شستن مرتب دست‌ها، اجتناب از تماس با افراد بیمار، استفاده از ماسک در محیط‌های شلوغ، پرهیز از مصرف مواد غذایی خام یا نیم ‌پز و مراقبت از زخم‌های جراحی از جمله اقدامات مؤثر هستند.

همچنین ضد عفونی منظم وسایل شخصی، توجه به کیفیت آب آشامیدنی، و پرهیز از تماس با حیوانات یا خاک آلوده از نکات کلیدی دیگر به شمار می‌روند.

پایبندی دقیق به این توصیه‌ها، همراه با پیگیری منظم پزشکی می‌تواند خطر بروز عفونت را به حداقل رسانده و به بیمار کمک کند تا از سلامت قلب پیوندی خود برای سال‌های طولانی محافظت نماید.

نتیجه‌گیری

پیوند قلب آغاز فصل جدیدی از زندگی است که با رعایت دقیق توصیه‌های تخصصی می‌تواند به تجربه‌ای شگفت‌انگیز و سرشار از امید تبدیل شود.

توصیه‌های طلایی دکتر بقایی در زمینه مصرف دارو، تغذیه سالم، فعالیت بدنی مناسب، مراقبت روانی و پیروی از معاینات پزشکی، نقشه راهی مطمئن برای حفظ سلامت قلب جدید است.

با پذیرش این سبک زندگی و بهره‌مندی از حمایت خانواده و تیم پزشکی بیماران می‌توانند زندگی طولانی، سالم و پرباری را پس از پیوند قلب تجربه کنند. 

دکتر رامین بقایی تهرانی یکی از بهترین و ماهرترین پزشکان جراحی فوق تخصصصی قلب و عروق بزرگسالان و کودکان در تهران هستند. ایشان فارغ التحصیل پزشکی عمومی و جراحی عمومی از دانشگاه تهران و فارغ التحصیل جراحی قلب از دانشگاه ایران می‌باشد.

خدمات دکتر رامین بقایی

ارتباط با دکتر رامین بقایی

آدرس: تهران – خیابان نلسون ماندلا (جردن)، بالاتر از تقاطع حقانی، خیابان پدیدار، پلاک ۶۲، طبقه سوم، واحد ۳۳

شماره تلفن: ۰۲۱۸۸۶۷۰۳۵۰

ایمیل: info @ dr-baghaei.com

اینستاگرام: dr.ramin.baghaei

 منبع: https://dr-baghaei.com/

 

درمان تنگی مجرای ادراری در کودکان(Urethral Stricture)

۲ بازديد

جراحی تنگی مجرای ادراری در کودکان چگونه انجام می شود؟

 تنگی مجرای ادرار معمولاً با مجموعه‌ای از علائم آزاردهنده بروز می‌کند که شدت آن‌ها بسته به میزان تنگی متفاوت است.
یکی از شایع‌ترین نشانه‌ها ضعیف شدن جریان ادرار است به‌ طوری‌که بیمار احساس می‌کند ادرار به سختی و با فشار کم خارج می‌شود.

برخی بیماران از احساس تخلیه ناقص مثانه شکایت دارند و حتی پس از ادرار کردن همچنان حس پر بودن مثانه را دارند.

تکرر ادرار، سوزش هنگام دفع ادرار، قطره‌ قطره خارج شدن ادرار و گاهی چکه کردن ادرار پس از پایان تخلیه نیز از دیگر علائم شایع این بیماری است.

در موارد شدیدتر ممکن است احتباس کامل ادرار یا عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری رخ دهد. برای تشخیص دقیق تنگی مجرا پزشک معمولاً از ترکیبی از روش‌های پاراکلینیکی استفاده می‌کند.

آزمایش ادرار برای بررسی وجود عفونت یا التهاب انجام می‌شود و سونوگرافی به پزشک کمک می‌کند تا میزان باقیمانده ادرار در مثانه و وضعیت کلیه‌ها را ارزیابی کند.
در برخی موارد تست یورودینامیک جهت سنجش فشار و جریان ادرار انجام می‌شود تا عملکرد مثانه و مجرا به ‌صورت دقیق بررسی گردد.

در نهایت سیستوسکوپی به عنوان روش قطعی تشخیص با استفاده از یک وسیله باریک و دوربین‌دار انجام می‌شود تا پزشک بتواند به ‌طور مستقیم داخل مجرای ادرار را مشاهده کرده و محل و شدت تنگی را مشخص کند.

تنگی مجرای ادرار در کودکان یکی از مشکلات نسبتا نادر است که می تواند عوارض قابل ملاحظه ای برای سلامت ادراری آنها ایجاد کند. 
این عارضه ممکن است به صورت مادرزادی یا اکتسابی شکل گیرد.

از نظر پزشکی تنگی مجرای ادرار در کودکان ممکن است با علائم غیراختصاصی نظیر دشواری در ادرار، فوریت ادراری، احساس ادرار ناقص و گاهی هماتوری (خون در ادرار) ظاهر شود.

این علائم ممکن است با سایر بیماریهای ادراری اشتباه گردد به همین دلیل تشخیص درست اهمیت بسیاری دارد.

اولین قدم برای تشخیص گرفتن سوابق دقیق پزشکی و معاینه فیزیکی می باشد.

در مراحل بعدی از آزمایشات متنوعی برای تأیید تشخیص استفاده می شود:

  • اورتروگرام رتروگراد (RUG): یکی از مهم ترین آزمایشات تصویربرداری است که به واسطه آن می توان موضع و مقدار تنگی را به دقت مشخص کرد.
  • سیستوپیلوروگرافی (VCUG): این روش برای ارزیابی عملکرد مثانه و مجرای ادرار هنگام ادرار انجام می شود و انجام این آزمایش نشان می دهد آیا بازگشت ادرار وجود دارد یا خیر.
  • سیستوسکوپی: در این روش با استفاده از دستگاه سیستوسکوپ (دوربین کوچک برای مشاهده داخل مثانه و مجرا) می توان مستقیما ناحیه تنگ شده را بررسی کرد.

بر اساس نتایج این آزمایشات پزشک مسیر درمان را مشخص می کند. برای تنگی های خفیف ممکن است اورتروتومی داخلی با دید مستقیم (DVIU) مورد استفاده قرار گیرد.

برای موارد پیچیده تر ممکن است نیاز به جراحی باز یا حتی انتقال پلکی بافتی برای بازسازی مجرای ادرار باشد.

در نهایت باید تأکید کرد که تنگی مجرای ادرار در کودکان با شناخت به موقع و انتخاب درمان مناسب، قابل مدیریت و بهبود می باشد و می توان از عوارض بلندمدت جلوگیری نمود. 

روش های درمان تنگی مجرای ادراری

درمان تنگی مجرای ادرار در کودکان بسته به شدت تنگی، محل آن و علائم بالینی کودک انتخاب می‌شود. روش‌های درمانی شامل موارد زیر است:

۱. درمان‌های غیرجراحی (کم تهاجمی)

اتساع مجرا (Dilation):

در این روش پزشک با استفاده از میله‌های نازک و افزایش تدریجی قطر آنها مجرای ادرار را باز می‌کند. این درمان معمولاً برای تنگی‌های خفیف و موقت استفاده می‌شود. 

ممکن است نیاز به چند جلسه تکرار داشته باشد.

کاتترگذاری (Catheterization):

گاهی برای باز نگه داشتن مجرا کاتتر (لوله نازکی) برای چند روز در مثانه قرار داده می‌شود. این روش هم بیشتر برای تنگی‌های کوتاه یا بعد از آسیب موقتی به کار می‌رود.

۲. درمان‌های جراحی

اورتروتومی داخلی (Internal Urethrotomy): 

در این روش از یک ابزار مخصوص برای بریدن تنگی از داخل مجرا استفاده می‌شود. این عمل معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود. 

مناسب برای تنگی‌های کوتاه و کم‌عمق است.

بازسازی مجرای ادرار (Urethroplasty):

برای تنگی‌های شدید، طولانی یا مواردی که با روش‌های دیگر درمان نشده‌اند عمل جراحی باز لازم است. 

در این عمل بخش تنگ شده برداشته یا با بافت‌های پیوندی (مثل بافت دهان یا پوست) ترمیم می‌شود. این روش ماندگاری بالایی دارد و احتمال بازگشت تنگی کمتر است.

۳. درمان حمایتی و مراقبت پس از درمان

آنتی‌بیوتیک‌ها:

برای پیشگیری از عفونت ادراری قبل و بعد از عمل جراحی تجویز می‌شود.

مراقبت از کاتتر:

در صورت گذاشتن کاتتر آموزش والدین درباره‌ی نحوه تمیز کردن و مراقبت از آن اهمیت زیادی دارد.

پیگیری منظم:

پس از درمان تنگی مجرای ادرار در کودکان پیگیری‌های منظم برای بررسی بازگشت تنگی یا بروز عوارض ضروری است.

آزمایش‌هایی مانند سونوگرافی کلیه‌ها و مجاری ادراری یا عکس رنگی (VCUG) ممکن است مجدداً درخواست شود.

نکات مهم در انتخاب روش درمان

  • سن کودک
  • طول و شدت تنگی
  • سابقه عفونت‌های ادراری یا آسیب‌های قبلی
  • وجود بیماری‌های زمینه‌ای مثل اختلالات مادرزادی مجاری ادراری

مدت زمان بازگشت کودک به فعالیت‌های عادی بعد از عمل تنگی مجرای ادرار بستگی به چند عامل دارد: از جمله نوع عمل (باز یا اندوسکوپی)، سن کودک و وجود یا عدم وجود عوارض بعد از عمل.

به طور کلی:

۱. بعد از اندوسکوپی یا درمان کم‌ تهاجمی

معمولاً ۲ تا ۵ روز بعد کودک می‌تواند فعالیت‌های سبک روزمره را شروع کند.

بازی‌های شدید، دویدن یا دوچرخه‌سواری باید ۲ تا ۳ هفته به تعویق بیفتد 

۲. بعد از جراحی باز یا ترمیم وسیع

برای برگشت به فعالیت‌های معمول (مدرسه رفتن، بازی سبک): حدود ۲ تا ۳ هفته.

برای فعالیت‌های پُر تحرک یا ورزش: ۴ تا ۶ هفته یا طبق نظر پزشک.

۳. مراقبت‌های مهم قبل از شروع فعالیت

سوند باید طبق نظر پزشک خارج شده باشد و ادرار بدون مشکل دفع شود.

محل جراحی یا بخیه‌ها باید کاملاً ترمیم شده باشد.

کودک نباید درد یا سوزش غیرعادی داشته باشد.

سخن پایانی

تنگی مجرای ادرار در کودکان یک بیماری قابل درمان است ولی نیاز به تشخیص به‌ موقع، انتخاب روش مناسب درمان و پیگیری دقیق دارد.

با مراجعه‌ی به‌ موقع به متخصص اورولوژی کودکان و انجام درمان مناسب می‌توان از آسیب‌های دائمی به دستگاه ادراری جلوگیری کرد و کیفیت زندگی کودک را بهبود بخشید.

درباره دکتر بهار اشجعی

دکتر بهار اشجعی دارای بورد فوق تخصصی در جراحی کودکان و نوزادان از پزشکان منحصر به فرد و ماهر در زمینه جراحی اطفال و کودکان در تهران هستند. ایشان دوره پزشکی عمومی را در دانشگاه شهید بهشتی تهران گذراندند و بعد از اتمام دوره پزشکی عمومی به تحصیل در رشته جراحی عمومی در دانشگاه شهید بهشتی تهران پرداختند. بلافاصله بعد از فارغ التحصیلی در رشته جراحی عمومی در رشته جراحی اطفال پذیرفته شدند و دوره جراحی اطفال را در دانشگاه علوم پزشکی تهران گذراندند و موفق به کسب رتبه اول کشوری در برد فوق تخصصی جراحی اطفال شدند.

خدمات دکتر بهار اشجعی

راه های ارتباط با ما

مطب: تهران ـ انتهای بلوار کشاورز، رو به روی درب شرقی بیمارستان امام خمینی، ساختمان شیشه ای سبز، پلاک ۳۷۰ ساختمان ۴۱۶ طبقه ۳ واحد ۱۹

تلفن:

۰۲۱-۴۴۸۰۶۶۶۸ 

۰۲۱-۴۴۸۴۱۸۶۲

بیمارستان کودکان تهران: تقاطع خیابان طالقانی و ولیعصر، روبروی جهاد کشاورزی، پلاک ۴۵۴

بیمارستان لاله شهرک غرب: تهران ، شهرک غرب ، فاز ۵ ، خیابان سیمای ایران ، نبش فلامک جنوبی

منبع: https://dr-ashjaei.com/

 

روش‌های بازسازی سینه

۲ بازديد

 

بازسازی سینه بعد از سرطان سینه-breast reconstruction

تفاوت «بازسازی سینه» با «پروتز زیبایی سینه» در هدف، شرایط انجام و ماهیت جراحی آن‌هاست.

بازسازی سینه معمولاً برای زنانی انجام می‌شود که به دلیل ابتلا به سرطان سینه بخشی یا تمام بافت سینه خود را در جریان جراحی ماستکتومی از دست داده‌اند.

هدف اصلی در این نوع جراحی بازگرداندن شکل طبیعی سینه و کمک به بهبود روحیه و اعتماد به ‌نفس بیمار پس از درمان سرطان است.

در مقابل پروتز زیبایی سینه عملی انتخابی و غیر درمانی است که معمولاً در زنان سالم برای افزایش حجم، تغییر فرم یا تقارن سینه‌ها انجام می‌شود.

در بازسازی جراح تلاش می‌کند با استفاده از بافت بدن خود بیمار (مثل بافت شکم یا پشت) یا با کمک پروتز، بافت از بین‌رفته را بازآفرینی کند.

در حالی‌که در پروتز زیبایی از ایمپلنت برای تقویت بافت سالم و طبیعی استفاده می‌شود.

به بیان دیگر بازسازی سینه جنبه ترمیمی و درمانی دارد و بخشی از روند بهبود پس از سرطان محسوب می‌شود اما پروتز زیبایی بیشتر جنبه زیبایی ‌شناختی دارد و برای بهبود ظاهر یا افزایش جذابیت ظاهری انجام می‌گیرد.

در مسیر درمان سرطان سینه بسیاری از زنان با چالش‌های جسمی و روحی متعددی روبرو می‌شوند. یکی از این چالش‌ها از دست دادن بخشی یا تمام سینه در طی درمان است.

خوشبختانه با پیشرفت‌های علم پزشکی بازسازی سینه بعد از سرطان سینه به عنوان یک گزینه مؤثر و قابل دسترس به زنان این امکان را می‌دهد تا نه تنها ظاهر فیزیکی خود را بازیابند بلکه حس اعتماد به نفس و هویت زنانه‌ی خود را نیز تقویت کنند.

ترمیم سینه چیست؟

ترمیم سینه یا بازسازی سینه به مجموعه‌ای از روش‌های جراحی گفته می‌شود که با هدف بازگرداندن فرم، اندازه و ظاهر طبیعی سینه پس از ماستکتومی (برداشتن سینه) یا لامپکتومی (برداشتن توده سرطانی) انجام می‌گیرد.

این عمل می‌تواند بلافاصله پس از جراحی برداشتن سینه انجام شود یا در مراحل بعدی صورت گیرد.

چرا بازسازی سینه اهمیت دارد؟

از دست دادن سینه می‌تواند تأثیر عمیقی بر روان فرد بگذارد. زنان ممکن است احساس کاهش جذابیت، کاهش اعتماد به نفس یا از دست رفتن هویت زنانه داشته باشند.

بازسازی سینه:

  • اعتماد به نفس را بهبود می‌بخشد
  • حس تداوم زندگی عادی را ایجاد می‌کند
  • آثار روانی ناشی از سرطان را کاهش می‌دهد
  • به زنان کمک می‌کند راحت‌تر لباس بپوشند و در اجتماع حضور یابند

روش‌های بازسازی سینه

در حال حاضر چندین روش برای ترمیم سینه وجود دارد که بسته به شرایط فرد، نوع سرطان، نوع جراحی اولیه، وضعیت پوست و بافت بدن، و ترجیح بیمار انتخاب می‌شود:

۱. بازسازی با پروتز سیلیکونی

یکی از رایج‌ترین روش‌ها استفاده از پروتزهای سیلیکونی است. در این روش یک کیسه سیلیکونی پر از ژل یا محلول نمکی در ناحیه سینه قرار می‌گیرد تا شکل طبیعی آن بازگردد.

این روش معمولاً با کمترین زمان نقاهت همراه است و به نتایج زیبایی خوبی منجر می‌شود.

۲. بازسازی با استفاده از بافت بدن (روش فلپ)

در این روش از بافت‌های بدن بیمار (معمولاً از شکم، پشت یا ران) برای ساخت سینه جدید استفاده می‌شود. رایج‌ترین روش‌های فلپ شامل DIEP flap، TRAM flap و latissimus dorsi flap هستند.

این روش اگرچه پیچیده‌تر و زمان‌برتر است اما نتایجی طبیعی‌تر ارائه می‌دهد و دوام بیشتری دارد.

۳. بازسازی ترکیبی (پروتز + بافت بدن)

در برخی موارد جراح ممکن است از ترکیب پروتز و بافت بدن استفاده کند تا بهترین نتیجه از نظر زیبایی و عملکرد حاصل شود.

۴. بازسازی نوک سینه و آرئولا

پس از بازسازی کلی سینه مرحله بعدی ممکن است شامل ایجاد نوک سینه و آرئولا (هاله دور سینه) باشد.

این بخش معمولاً با استفاده از جراحی کوچک یا تاتو انجام می‌شود تا نتیجه‌ای طبیعی‌تر به دست آید.

بهترین زمان برای انجام بازسازی سینه

بازسازی سینه می‌تواند به دو شکل انجام شود:

بازسازی فوری: همزمان با عمل ماستکتومی انجام می‌شود. این روش موجب کاهش تعداد عمل‌های جراحی و حفظ بهتر پوست طبیعی سینه می‌شود.

بازسازی تأخیری: مدتی پس از پایان درمان‌های سرطان مانند شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی انجام می‌شود.

این روش زمانی ترجیح داده می‌شود که وضعیت پزشکی بیمار اجازه جراحی فوری را ندهد.

چه کسانی کاندیدای مناسبی برای بازسازی سینه هستند؟

تقریباً اکثر زنانی که تحت عمل ماستکتومی قرار گرفته‌اند می‌توانند گزینه‌ای برای بازسازی سینه باشند.

با این حال عوامل زیر باید بررسی شوند:

  • سلامت عمومی بیمار
  • نوع و مرحله سرطان سینه
  • درمان‌های انجام‌شده (مثل پرتودرمانی)
  • ترجیحات فردی و انتظارات از نتیجه جراحی

مشاوره با جراح پلاستیک باتجربه مانند دکتر موسی زاده کمک می‌کند تا مناسب‌ترین روش انتخاب شود.

دوران نقاهت بعد از ترمیم سینه

مدت زمان بهبودی بستگی به نوع جراحی دارد. در بازسازی با پروتز معمولاً چند هفته کافی است اما در روش‌های فلپ ممکن است تا چند ماه زمان نیاز باشد تا بیمار به فعالیت‌های عادی بازگردد.

مراقبت‌های بعد از عمل شامل:

  • مصرف داروهای تجویز شده
  • جلوگیری از فعالیت‌های سنگین
  • پوشیدن سینه‌بندهای مخصوص
  • بررسی و مراجعه منظم به پزشک

عوارض احتمالی بازسازی سینه

مانند هر عمل جراحی بازسازی سینه نیز می‌تواند با عوارضی همراه باشد. برخی از این عوارض شامل:

  • عفونت
  • خونریزی
  • مشکلات در ترمیم زخم
  • جابجایی یا پارگی پروتز
  • عدم تقارن یا نارضایتی از ظاهر نهایی

انتخاب یک جراح متخصص و باتجربه مانند دکتر موسی زاده می‌تواند این عوارض را به حداقل برساند.

نقش روانشناسی در کنار ترمیم جسمی

بازسازی سینه تنها یک فرآیند فیزیکی نیست. بسیاری از زنان نیاز به حمایت روانی دارند تا با تغییرات بدنی خود کنار بیایند.

مشاوره با روانشناس، گروه‌های حمایتی و همراهی خانواده نقش مهمی در این مسیر ایفا می‌کنند.

نتیجه‌گیری

بازسازی سینه بعد از سرطان سینه گامی مهم در روند بهبودی و بازگشت به زندگی طبیعی برای زنان است.

این فرآیند نه تنها ظاهر فیزیکی بلکه سلامت روانی فرد را نیز تحت تأثیر مثبت قرار می‌دهد. انتخاب روش مناسب و جراح حاذق رمز موفقیت در این مسیر است.

اگر شما یا یکی از عزیزانتان با این چالش مواجه هستید مشاوره با متخصصینی مانند دکتر موسی زاده می‌تواند مسیر بازسازی را روشن‌تر و ایمن‌تر کند.

راه های ارتباط با دکتر فرهاد موسی زاده

دکتر فرهاد موسی زاده جراح پستان با سالها تجربه در جراحی های درمانی سرطان پستان و جراحی های زیبایی پستان هستند.

ایشان دارای تکنیک های اختصاصی در عمل های زیبایی پستان و همچنین روش های جراحی همزمان سرطان پستان و زیبایی پستان (انکوپلاستی) و جراحی های بازسازی پستان پس از ماستکتومی هستند.

آدرس: تهران، خیابان ولیعصر، سه راه توانیر، روبروی اورژانس بیمارستان دی، کوچه دوم گاندی، ساختمان پزشکان دی، پلاک 12، طبقه 8، واحد C

تلفن:

۰۲۱-۸۸۶۷۶۹۲۹

۰۲۱-۸۸۸۷۰۹۱۳

ایمیل: drFarhadmoussazadeh@gmail.com

منبع: https://drmoussazadeh.com/

پیشگیری از بیماری عروق کرونر

۳ بازديد

تفاوت بیماری عروق کرونر با سکته قلبی

بیماری عروق کرونر یکی از شایع‌ ترین بیماری‌های قلبی است که زمانی رخ می‌دهد که رگ‌های تغذیه‌ کننده عضله قلب یعنی عروق کرونر دچار تنگی یا انسداد شوند.

این وضعیت به دلیل تجمع چربی، کلسترول و مواد دیگر در دیواره داخلی این رگ‌ها به وجود می‌آید.

این رسوبات که پلاک نام دارند باعث کاهش جریان خون به عضله قلب می‌شوند و در موارد شدید ممکن است منجر به حمله قلبی شوند.

علائم بیماری عروق کرونر(Coronary Artery Disease)

علائم این بیماری ممکن است در ابتدا خفیف یا حتی نامحسوس باشند. اما با پیشرفت بیماری علائم زیر رایج هستند:

1. درد یا فشار در قفسه سینه (آنژین)

شایع‌ترین علامت احساس سنگینی یا درد در وسط قفسه سینه است که ممکن است به شانه، بازو یا فک سرایت کند. این درد معمولاً در زمان فعالیت یا استرس بیشتر می‌شود.

2. تنگی نفس

وقتی قلب نتواند خون کافی پمپ کند ممکن است بیمار در انجام فعالیت‌های ساده مانند بالا رفتن از پله دچار تنگی نفس شود.

3. خستگی غیرعادی

بسیاری از بیماران احساس ضعف یا خستگی شدید بدون علت خاص دارند به‌ویژه هنگام تلاش فیزیکی.

4. علائم خاص در زنان

در زنان ممکن است علائمی مانند تهوع، درد در پشت یا گردن و اضطراب جایگزین درد قفسه سینه شود.

عوامل خطر بیماری عروق کرونر

بعضی از فاکتورها می‌توانند احتمال ابتلا به این بیماری را افزایش دهند، از جمله:

  • چربی خون بالا (LDL بالا، HDL پایین)
  • سابقه خانوادگی بیماری قلبی
  • دیابت یا مقاومت به انسولین 
  • بی‌تحرکی و اضافه وزن
  • سیگار کشیدن
  • فشار خون بالا
  • تغذیه ناسالم

هرچه تعداد این عوامل در فرد بیشتر باشد خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر بالاتر خواهد بود.

روش‌های تشخیص بیماری عروق کرونر

پزشک معمولاً بر اساس شرح حال معاینه بالینی و انجام تست‌های زیر بیماری را بررسی می‌کند:

1. نوار قلب (ECG)

برای بررسی فعالیت الکتریکی قلب و تشخیص اختلالات احتمالی.

2. تست ورزش

ثبت نوار قلب در حین فعالیت فیزیکی (معمولاً دویدن روی تردمیل) برای بررسی پاسخ قلب به استرس.

3. سی‌تی آنژیوگرافی یا اسکن قلب

روش غیرتهاجمی برای مشاهده وضعیت عروق کرونر با استفاده از اشعه ایکس و ماده حاجب.

4. آنژیوگرافی کرونر

دقیق‌ترین روش تصویربرداری از عروق قلبی که معمولاً قبل از انجام درمان‌های تهاجمی استفاده می‌شود.

روش‌های درمان بیماری عروق کرونر

درمان این بیماری شامل سه بخش کلی است: تغییر سبک زندگی، دارودرمانی و مداخلات پزشکی.

1. تغییر سبک زندگی

  • کاهش مصرف چربی‌های اشباع و قندهای ساده
  • فعالیت منظم بدنی (مثلاً پیاده‌روی روزانه)
  • کاهش وزن و مدیریت استرس
  • ترک سیگار

2. داروها

داروهای مختلفی برای کنترل علائم و جلوگیری از پیشرفت بیماری تجویز می‌شوند از جمله:

  • ضدپلاکت‌ها مثل آسپرین
  • استاتین‌ها برای کاهش کلسترول
  • داروهای ضد فشار خون در صورت لزوم
  • بتابلاکرها و نیتراتها برای کاهش فشار روی قلب

3. آنژیوپلاستی و استنت‌گذاری

اگر انسداد رگ شدید باشد ممکن است نیاز به باز کردن رگ با بالون و قرار دادن استنت (فنر فلزی) وجود داشته باشد.

4. جراحی بای‌پس (CABG)

در موارد پیچیده یا انسدادهای متعدد جراحی بای‌ پس عروق کرونر انجام می‌شود تا مسیر جدیدی برای جریان خون ایجاد شود.

عوارض احتمالی بیماری عروق کرونر

در صورت عدم تشخیص و درمان بیماری عروق کرونر می‌تواند منجر به عوارض جدی شود:

  • نارسایی قلبی
  • مرگ ناگهانی قلبی
  • سکته قلبی (انفارکتوس میوکارد)
  • آریتمی‌های خطرناک (بی‌نظمی در ریتم قلب)

تفاوت بیماری عروق کرونر با سکته قلبی

بیماری عروق کرونر و سکته قلبی دو اصطلاح هستند که بسیاری از افراد آن‌ها را به جای هم به کار می‌برند.

در حالی که در واقع این دو با هم تفاوت دارند و در یک مسیر بیماری قلبی در دو مرحله متفاوت قرار می‌گیرند.

برای درک تفاوت این دو باید ابتدا بدانیم که عروق کرونر چه نقشی در بدن دارند. قلب برای اینکه بتواند خون را به سراسر بدن پمپاژ کند خود نیز به خون و اکسیژن نیاز دارد.

این وظیفه بر عهده رگ‌های خاصی به نام عروق کرونر است که روی سطح قلب قرار دارند. وقتی چربی‌ها، کلسترول و مواد دیگر در دیواره این رگ‌ها رسوب می‌کنند مسیر جریان خون تدریجاً تنگ می‌شود.

این حالت را بیماری عروق کرونر می‌نامند. در این مرحله خون‌رسانی به عضله قلب کاهش می‌یابد اما معمولاً هنوز به طور کامل قطع نشده است.

فرد ممکن است در هنگام فعالیت بدنی یا استرس احساس درد در قفسه سینه، تنگی نفس یا خستگی کند.

این درد معمولاً با استراحت یا مصرف داروهایی مانند نیتروگلیسیرین تسکین پیدا می‌کند.

اما اگر یکی از این پلاک‌های چربی در داخل رگ پاره شود بدن به طور طبیعی سعی می‌کند آن را ترمیم کند و در نتیجه لخته خون در همان نقطه تشکیل می‌شود.

اگر این لخته خون مسیر رگ را به طور کامل مسدود کند خون دیگر نمی‌تواند به بخشی از عضله قلب برسد.

در این حالت آن قسمت از عضله قلب دچار کمبود اکسیژن شده و شروع به آسیب دیدن می‌کند. به این وضعیت سکته قلبی یا انفارکتوس میوکارد گفته می‌شود.

بنابراین می‌توان گفت بیماری عروق کرونر نوعی بیماری زمینه‌ای و مزمن است که ممکن است سال‌ها بدون بروز علائم شدید ادامه داشته باشد.

در حالی‌که سکته قلبی نتیجه حاد و ناگهانی پیشرفت همین بیماری است.

در بیماری عروق کرونر معمولاً علائم تدریجی و خفیف‌ ترند ولی در سکته قلبی درد قفسه سینه معمولاً شدید، طولانی و همراه با علائمی مانند تعریق سرد، تهوع، ضعف و احساس مرگ قریب‌الوقوع است.

پیشگیری از بیماری عروق کرونر

پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. اقداماتی مانند تغذیه سالم، تحرک کافی، کنترل قند و فشار خون و ترک سیگار می‌توانند به‌ طور قابل توجهی احتمال بروز بیماری را کاهش دهند.

نتیجه‌گیری

بیماری عروق کرونر یکی از دلایل اصلی مرگ‌ و میر در جهان است اما با آگاهی، پیشگیری و درمان به‌ موقع می‌توان آن را کنترل کرد و زندگی سالمی داشت.

اگر در خانواده سابقه بیماری قلبی دارید یا علائمی مانند درد قفسه سینه، تنگی نفس یا خستگی مزمن دارید مراجعه به پزشک متخصص قلب و بررسی وضعیت عروق کرونر بسیار ضروری است.

با اصلاح سبک زندگی و استفاده از درمان‌های مدرن، می‌توان از عوارض جدی بیماری عروق کرونر جلوگیری کرد و کیفیت زندگی را بهبود بخشید.

خدمات دکتر رامین بقایی

درباره دکتر رامین بقایی

دکتر رامین بقایی متخصص جراحی عمومی و فوق تخصص جراحی قلب و عروق (کودکان و بزرگسالان) می‌باشد.

آدرس: تهران – خیابان نلسون ماندلا (جردن)، بالاتر از تقاطع حقانی، خیابان پدیدار، پلاک ۶۲، طبقه سوم، واحد ۳۳

شماره تلفن: ۰۲۱۸۸۶۷۰۳۵۰

ایمیل: info @ dr-baghaei.com

اینستاگرام: dr.ramin.baghaei

علل ایجاد هیپوسپادیاس در کودکان پسر

۲ بازديد

هیپوسپادیاس در کودکان و نوزادان پسر-Hypospadias

هیپوسپادیاس یکی از شایع‌ترین ناهنجاری‌های مادرزادی در نوزادان پسر است که می‌تواند نگرانی‌های زیادی برای خانواده‌ها ایجاد کند.

آگاهی از علل، علائم و راه‌های درمان این اختلال می‌تواند نقش مهمی در مدیریت به‌ موقع آن ایفا کند.

هیپوسپادیاس چیست؟

هیپوسپادیاس نوعی ناهنجاری مادرزادی در آلت تناسلی پسران است که در آن مجرای خروج ادرار به جای نوک آلت در بخش پایینی آن باز می‌شود.

این اختلال می‌تواند درجات مختلفی داشته باشد.

از موارد خفیف که محل خروج ادرار کمی جابه‌جا شده است تا موارد شدید که دهانه‌ی مجرا در نواحی پایین‌تر مانند بدنه‌ی آلت یا کیسه‌ی بیضه قرار دارد.

هیپوسپادیاس ممکن است همراه با انحنای غیرطبیعی آلت (چورده) و ناقصی پوست ختنه‌گاه نیز مشاهده شود.

علل بروز هیپوسپادیاس در کودکان

علت دقیق هیپوسپادیاس هنوز به طور کامل مشخص نشده است، اما عوامل مختلفی در ایجاد آن نقش دارند.

مهم‌ترین عوامل عبارتند از:

  • ژنتیک: در برخی موارد، سابقه خانوادگی در بروز هیپوسپادیاس موثر است
  • تغییرات هورمونی: اختلال در تعادل هورمون‌های جنسی جنین طی هفته‌های حساس رشد (به‌ویژه هفته‌های ۸ تا ۱۴ بارداری) می‌تواند این ناهنجاری را ایجاد کند
  • عوامل محیطی: مواجهه مادر با برخی مواد شیمیایی، آفت‌کش‌ها یا داروهای خاص در دوران بارداری ممکن است ریسک ابتلا را افزایش دهد
  • اپی‌ژنتیک: پژوهش‌های جدید نشان داده‌اند که تغییرات در الگوهای متیلاسیون DNA می‌تواند در بروز هیپوسپادیاس نقش داشته باشد

علائم و نحوه تشخیص هیپوسپادیاس

هیپوسپادیاس معمولاً بلافاصله پس از تولد توسط معاینه فیزیکی پزشک تشخیص داده می‌شود. علائم رایج شامل:

  • خروج غیرعادی ادرار از قسمت پایینی آلت
  • انحنای غیرطبیعی آلت در هنگام نعوظ
  • ناقصی پوست ختنه‌گاه (ظاهر ناقص پوست در جلوی آلت)

در برخی موارد خفیف تشخیص ممکن است دشوارتر باشد و نیاز به بررسی‌های دقیق‌تر یا حتی مشاوره با اورولوژیست کودکان پیدا کند.

ارتباط هیپوسپادیاس با نقایص قلبی مادرزادی

بر اساس پژوهش‌های جدید نوزادان پسر مبتلا به هیپوسپادیاس تا ۵.۸ برابر بیشتر در معرض نقایص قلبی مادرزادی هستند. 

این یافته نشان می‌دهد که هیپوسپادیاس می‌تواند نشانه‌ای از اختلالات گسترده‌تر در رشد جنینی باشد.

به همین دلیل توصیه می‌شود که نوزادان دارای این ناهنجاری حتماً تحت ارزیابی‌های دقیق قلبی از جمله اکوکاردیوگرافی قرار گیرند تا در صورت وجود اختلالات قلبی اقدامات درمانی لازم به موقع انجام شود.

تفاوت هیپوسپادیاس با سایر ناهنجاری‌های تناسلی پسران

هیپوسپادیاس با بسیاری از ناهنجاری‌های تناسلی پسران اشتباه گرفته می‌شود اما تفاوت‌های مشخصی دارد. در هیپوسپادیاس مجرای ادرار به جای نوک آلت در قسمت پایین‌تر آن (گاهی تا نزدیکی کیسه بیضه) باز می‌شود و معمولاً با کجی آلت و مشکلات در ادرار کردن یا ظاهر آلت همراه است.

در حالیکه در ختنه ناقص تنها پوست پوشاننده آلت به‌درستی برداشته نشده و دهانه مجرا در محل طبیعی خود قرار دارد. در میکروپنیس اندازه آلت به ‌طور غیر طبیعی کوچک است ولی ساختار و محل مجرا طبیعی است.

همچنین در چسبندگی پوستی، پوست آلت پس از ختنه به گلنس می‌چسبد و گاه باعث خطای دید در تشخیص می‌شود اما با درمان ساده برطرف می‌گردد.

بنابراین برخلاف سایر موارد که بیشتر ظاهری یا سطحی هستند هیپوسپادیاس یک ناهنجاری مادرزادی واقعی در محل خروج مجرای ادرار است و معمولاً نیاز به جراحی ترمیمی تخصصی دارد.

روش‌های درمان هیپوسپادیاس در نوزادان پسر

درمان هیپوسپادیاس اغلب نیازمند جراحی است و هدف از آن بازسازی مجرای ادراری و بهبود ظاهر آلت می‌باشد.

نکات کلیدی در درمان عبارتند از:

زمان مناسب جراحی: معمولاً بهترین زمان انجام جراحی بین ۶ تا ۱۸ ماهگی است تا کودک قبل از رسیدن به سن آگاهی نسبت به بدن خود درمان شود.

تکنیک‌های جراحی: بسته به شدت ناهنجاری، روش‌های مختلفی برای بازسازی مجرا و اصلاح انحنا وجود دارد. تکنیک‌های جدید جراحی تلاش می‌کنند تا میزان عوارض پس از عمل را به حداقل برسانند.

ابزارهای جدید: دستگاه‌هایی مانند Hyposfix اخیراً برای کمک به ثبات جراحی توسعه یافته‌اند که روند ترمیم را تسهیل می‌کنند.

مراقبت‌های پس از جراحی هیپوسپادیاس

مراقبت صحیح پس از جراحی نقش حیاتی در موفقیت درمان دارد. این مراقبت‌ها شامل:

  • جلوگیری از ضربه یا فشار به محل جراحی
  • مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها طبق تجویز پزشک برای پیشگیری از عفونت
  • مراجعه منظم برای ویزیت‌های پس از عمل جهت ارزیابی روند بهبودی
  • استفاده از پانسمان‌های خاص و رعایت دستورات پزشک درباره تعویض آن
  • در برخی موارد نیاز به جراحی‌های ترمیمی بعدی نیز وجود دارد به ویژه اگر تنگی مجرای ادراری یا سایر عوارض ایجاد شود

اهمیت تشخیص و درمان زود هنگام هیپوسپادیاس

تشخیص به موقع هیپوسپادیاس و شروع روند درمان در سن مناسب می‌تواند نتایج عملکردی و زیبایی بسیار بهتری ایجاد کند.

همچنین می‌تواند از بروز مشکلات روانی احتمالی در آینده جلوگیری کند.

آگاهی والدین و تیم پزشکی از علائم و اهمیت این اختلال نقش بسزایی در مدیریت مؤثر آن دارد. به لطف پیشرفت‌های علمی آینده درمان هیپوسپادیاس روشن‌تر از همیشه به نظر می‌رسد.

هیپوسپادیاس اگرچه در ظاهر یک مشکل محدود به دستگاه ادراری تناسلی به نظر می‌رسد اما با توجه به ارتباط آن با سایر اختلالات رشدی باید با دیدی جامع‌تر به آن نگریسته شود تا بهترین نتایج برای سلامت جسمی و روانی کودک حاصل شود.

چرا ۶ تا ۱۸ ماهگی بهترین زمان جراحی هیپوسپادیاس است؟

  • ترمیم بهتر زخم و بافت‌ها
  • رشد کافی آلت تناسلی
  • کاهش استرس روانی کودک
  • آسان‌تر بودن مراقبت‌های پس از جراحی
  • در سنین پایین‌تر کودک هنوز درکی از بدن و مسائل جنسی ندارد بنابراین تأثیرات روانی جراحی کمتر است
  • در حدود ۶ ماهگی اندازه آلت برای انجام تکنیک‌های جراحی مناسب‌تر می‌شود بدون آنکه جراحی را به تعویق بیندازد
  • بدن نوزادان و شیرخواران معمولاً سریع‌تر و بهتر ترمیم می‌شود که این موضوع احتمال اسکار، عفونت یا عوارض بعدی را کاهش می‌دهد
  • در این سنین کودک هنوز پوشک می‌شود و تحرک کمی دارد بنابراین نگهداری از پانسمان و جلوگیری از آسیب‌دیدگی محل جراحی ساده‌تر است

اگر جراحی دیر انجام شود چه پیامدهایی دارد؟

  • احتمال ایجاد مشکلات روانی و عزت‌نفس پایین در کودک در سنین بالاتر
  • افزایش خطر عفونت یا فیستول در جراحی‌های دیرهنگام
  • مشکلات در ادرار کردن یا عملکرد جنسی در آینده
  • احتمال نیاز به عمل‌های جبرانی یا ترمیمی بیشتر

در موارد خاص (مثل هیپوسپادیاس شدید وجود ناهنجاری‌های دیگر یا مشکلات قلبی) ممکن است جراح متخصص زمان جراحی را تغییر دهد.

بنابراین ارزیابی دقیق توسط فوق تخصص اورولوژی کودکان ضروری است.

درباره دکتر بهار اشجعی

دکتر بهار اشجعی دارای بورد فوق تخصصی در جراحی کودکان و نوزادان از پزشکان منحصر به فرد و ماهر در زمینه جراحی اطفال و کودکان در تهران هستند ایشان دوره پزشکی عمومی را در دانشگاه شهید بهشتی تهران گذراندند و بعد از اتمام دوره پزشکی عمومی به تحصیل در رشته جراحی عمومی در دانشگاه شهید بهشتی تهران پرداختند بلافاصله بعد از فارغ التحصیلی در رشته جراحی عمومی در رشته جراحی اطفال پذیرفته شدند و دوره جراحی اطفال را در دانشگاه علوم پزشکی تهران گذراندند و موفق به کسب رتبه اول کشوری در برد فوق تخصصی جراحی اطفال شدند.

خدمات دکتر بهار اشجعی

  • جراحی فتق کشاله ران در کودکان
  • جراحی هیپوسپادیاس در کودکان
  • تنگی مجرای ادرار در کودکان
  • جراحی فتق ناف در کودکان
  • عدم نزول بیضه در کودکان
  • ختنه در کودکان

راه های ارتباط با ما

مطب: تهران ـ انتهای بلوار کشاورز، رو به روی درب شرقی بیمارستان امام خمینی، ساختمان شیشه ای سبز، پلاک ۳۷۰ ساختمان ۴۱۶ طبقه ۳ واحد ۱۹

تلفن:

۰۲۱-۴۴۸۰۶۶۶۸ 

۰۲۱-۴۴۸۴۱۸۶۲

بیمارستان کودکان تهران: تقاطع خیابان طالقانی و ولیعصر، روبروی جهاد کشاورزی، پلاک ۴۵۴

بیمارستان لاله شهرک غرب: تهران ، شهرک غرب ، فاز ۵ ، خیابان سیمای ایران ، نبش فلامک جنوبی

منبع: https://dr-ashjaei.com/

 

سرطان سینه(breast cancer)

۶ بازديد

جدیدترین روش های درمان سرطان سینه

سرطان سینه یکی از شایع‌ ترین انواع سرطان‌ها در میان زنان است.

تشخیص به‌ موقع و انتخاب روش درمانی مناسب، نقش کلیدی در افزایش شانس بهبود و حفظ سلامت عمومی بیمار دارد.

جراحی سرطان سینه یکی از روش‌های اصلی درمانی است که توسط پزشکان متخصص همچون دکتر موسی‌ زاده با دقت و دانش روز انجام می‌شود.

در ادامه با روند انواع و مزایای این نوع جراحی بیشتر آشنا می‌شویم.

شناخت سرطان سینه

سرطان سینه به رشد غیرطبیعی سلول‌های سرطانی در بافت سینه اطلاق می‌شود. این بیماری می‌تواند در مجاری شیر (Ductal) یا در غدد تولیدکننده شیر (Lobular) آغاز شود.

بسته به مرحله تشخیص، شدت و نوع تومور، درمان‌های متفاوتی از جمله جراحی، شیمی‌درمانی، پرتودرمانی یا هورمون‌درمانی به کار گرفته می‌شود.

چرا جراحی اهمیت دارد؟

در بسیاری از موارد برداشتن تومور به‌ وسیله جراحی نخستین و حیاتی‌ ترین گام در درمان به حساب می‌آید.

جراحی سرطان سینه به حذف بافت سرطانی و در مواردی، بازسازی ظاهر سینه کمک می‌کند و در کنار روش‌های مکمل، به کنترل و مهار بیماری می‌انجامد.

انواع جراحی سرطان سینه

1. لامپکتومی (Lumpectomy)

در این نوع جراحی، فقط تومور و مقدار کمی از بافت اطراف آن برداشته می‌شود. این روش زمانی توصیه می‌شود که سرطان در مراحل اولیه و اندازه تومور کوچک باشد.

مزیت اصلی لامپکتومی، حفظ بیشتر ساختار طبیعی سینه است.

2. ماستکتومی (Mastectomy)

در این روش کل بافت سینه برداشته می‌شود. ماستکتومی انواع مختلفی دارد (ساده، با حفظ پوست، با حفظ نوک سینه و ...) که بسته به شرایط بیمار، انتخاب می‌گردد.

در مواردی که خطر بازگشت سرطان زیاد است یا تومور بزرگ باشد، این روش پیشنهاد می‌شود.

3. جراحی بازسازی سینه

پس از ماستکتومی، بسیاری از بیماران تمایل دارند ظاهر سینه بازسازی شود.

دکتر موسی‌زاده با تجربه فراوان در زمینه بازسازی، از تکنیک‌های نوین مانند استفاده از پروتز یا فلپ‌های بافتی بهره می‌ برد تا نتایجی طبیعی و رضایت‌بخش حاصل شود.

4. جراحی غدد لنفاوی

گاهی لازم است برای بررسی گسترش سرطان، غدد لنفاوی زیربغل نیز جراحی شوند.

برداشتن این غدد به پزشک کمک می‌کند مرحله سرطان را تعیین کند و تصمیم‌گیری دقیق‌تری در ادامه درمان داشته باشد.

خدمات ویژه دکتر موسی‌زاده در جراحی سرطان سینه

دکتر موسی‌زاده با سال‌ها تجربه در حوزه جراحی‌های پیشرفته سرطان سینه تلاش می‌کند علاوه بر حذف کامل توده سرطانی، تا حد امکان ظاهر طبیعی سینه را نیز حفظ یا بازسازی کند.

ویژگی‌های خدمات ایشان عبارتند از:

  • بررسی دقیق شرایط بیمار پیش از جراحی 
  • پیگیری مستمر پس از جراحی برای جلوگیری از عود بیماری
  • انتخاب روش مناسب براساس وضعیت تومور و ترجیحات بیمار
  • بهره‌گیری از روش‌های کم‌تهاجمی برای کاهش درد و مدت نقاهت
  • همکاری با تیم تخصصی شامل انکولوژیست، روانشناس و مشاور تغذیه

آمادگی پیش از جراحی سرطان سینه

قبل از انجام جراحی سرطان سینه بیمار نیاز به بررسی‌های تصویر برداری (ماموگرافی، MRI، سونوگرافی) و بیوپسی دارد.

همچنین جلسات مشاوره با پزشک برای شرح کامل مراحل جراحی، احتمال خطرات، مراقبت‌های پس از عمل و پاسخ به سؤالات بیمار برگزار می‌شود.

مراقبت‌های پس از جراحی سرطان سینه

مراقبت‌های پس از جراحی نقش مهمی در روند بهبودی و موفقیت درمان دارند. موارد مهم عبارتند از:

رعایت توصیه‌های دارویی

  • استفاده از سینه‌ بند طبی در صورت لزوم
  • توجه به علائم عفونت یا التهاب در ناحیه جراحی
  • انجام تمرین‌های حرکتی برای جلوگیری از خشکی شانه
  • مراجعه منظم برای بررسی‌های بعدی و غربالگری مجدد

پرسش‌های رایج درباره جراحی سرطان سینه

۱. آیا همه بیماران مبتلا به سرطان سینه نیاز به جراحی دارند؟

خیر. نوع درمان به مرحله و نوع سرطان بستگی دارد. در برخی موارد ترکیب درمان‌های دارویی (شیمی‌درمانی یا هورمون‌درمانی) قبل یا بعد از جراحی به کار می‌رود تا نیاز به برداشت کامل سینه کاهش یابد.

۲. آیا جراحی سرطان سینه باعث از بین رفتن کامل سینه می‌شود؟

نه لزوماً. در بسیاری از موارد می‌توان از روش جراحی حفظ سینه (Breast-Conserving Surgery) استفاده کرد.

در این روش تنها بخش درگیر تومور برداشته می‌شود و ظاهر سینه تا حد زیادی حفظ می‌گردد.

۳. دوره نقاهت بعد از جراحی چقدر است؟

بسته به نوع جراحی و شرایط عمومی بیمار، معمولاً بین ۲ تا ۴ هفته زمان لازم است تا فرد به فعالیت‌های روزمره بازگردد.

البته توصیه‌های پزشک درباره مراقبت از زخم، تغذیه و محدودیت حرکتی باید به‌دقت رعایت شود.

۴. آیا جراحی سرطان سینه دردناک است؟

در طول جراحی بیمار تحت بیهوشی کامل قرار دارد و دردی احساس نمی‌کند. پس از عمل ممکن است درد یا سوزش خفیفی وجود داشته باشد که با داروهای تجویز‌شده قابل کنترل است.

۵. جای بخیه و ظاهر سینه پس از عمل چگونه است؟

با استفاده از تکنیک‌های نوین جراحی و بخیه‌های ظریف، جای زخم معمولاً به مرور زمان کم‌رنگ می‌شود. در صورت نیاز بازسازی سینه (Breast Reconstruction) نیز می‌تواند همزمان یا پس از درمان انجام شود.

۶. آیا بعد از جراحی می‌توان باردار شد یا شیردهی داشت؟

در بسیاری از موارد بله. ولی تصمیم‌گیری در این زمینه باید با نظر پزشک معالج و بر اساس نوع درمان دارویی یا پرتودرمانی صورت گیرد.

۷. آیا احتمال بازگشت سرطان پس از جراحی وجود دارد؟

هیچ درمانی صددرصد تضمینی نیست اما با تشخیص دقیق، جراحی اصولی و پیگیری منظم، احتمال عود بیماری بسیار کاهش می‌یابد.

۸. چه زمانی می‌توان به فعالیت‌های عادی بازگشت؟

معمولاً پس از چند هفته ولی انجام فعالیت‌های سنگین یا ورزش‌های شدید باید با تأیید پزشک انجام شود. تمرینات فیزیوتراپی ساده می‌تواند به بازیابی حرکت دست کمک کند.

۹. آیا تغذیه خاصی بعد از جراحی لازم است؟

بله. مصرف غذاهای سرشار از پروتئین، میوه، سبزیجات و مایعات فراوان به بهبود سریع‌تر کمک می‌کند. بهتر است از غذاهای چرب، فست‌فود و نوشیدنی‌های قندی پرهیز شود.

۱۰. چگونه می‌توان با استرس و اضطراب پس از عمل کنار آمد؟

مشاوره روان‌شناسی، حمایت خانواده و گروه‌های حمایتی بیماران سرطان سینه نقش مهمی در کاهش اضطراب و افزایش انگیزه بیمار دارد.

نقش مشاوره روانی و تغذیه در دوران درمان

در کنار جراحی سرطان سینه توجه به سلامت روان و تغذیه بیمار اهمیت زیادی دارد.

دکتر موسی‌زاده به این موضوع توجه ویژه داشته و در صورت نیاز بیمار را به مشاوران روان‌ درمانگر و متخصص تغذیه ارجاع می‌دهد.

این همراهی موجب آرامش بیشتر بیمار و توان بیشتر برای مقابله با بیماری می‌شود.

سخن پایانی

جراحی سرطان سینه گامی مهم در مسیر درمان و بازیابی سلامت بیماران مبتلا به سرطان سینه است.

انتخاب جراح متعهد و باتجربه، همانند دکتر موسی‌ زاده می‌تواند تأثیر بسیاری در نتیجه نهایی درمان داشته باشد.

دکتر موسی‌ زاده با بهره‌گیری از روش‌های نوین همراهی با بیمار در تمامی مراحل، و اولویت دادن به سلامت جسم و روان فرد بهترین خدمات را در حوزه جراحی سرطان سینه ارائه می‌دهد.

در صورت مشاهده علائم مشکوک یا نیاز به مشاوره تخصصی، درنگ نکنید. تشخیص به‌موقع، آغاز راه نجات است.

راه های ارتباط با دکتر فرهاد موسی زاده

دکتر فرهاد موسی زاده جراح پستان با سالها تجربه در جراحی های درمانی سرطان پستان و جراحی های زیبایی پستان هستند.

ایشان دارای تکنیک های اختصاصی در عمل های زیبایی پستان و همچنین روش های جراحی همزمان سرطان پستان و زیبایی پستان (انکوپلاستی) و جراحی های بازسازی پستان پس از ماستکتومی هستند.

آدرس: تهران، خیابان ولیعصر، سه راه توانیر، روبروی اورژانس بیمارستان دی، کوچه دوم گاندی، ساختمان پزشکان دی، پلاک 12، طبقه 8، واحد C

تلفن:

۰۲۱-۸۸۶۷۶۹۲۹

۰۲۱-۸۸۸۷۰۹۱۳

ایمیل: drFarhadmoussazadeh@gmail.com

منبع: https://drmoussazadeh.com/