
- ۰ ۰
- ۰ نظر



کیسه صفرا یک اندام کوچک نزدیک به کبد است. کیسه صفرا نقش ذخیرهسازی مایع صفراوی را بر عهده دارد که توسط کبد ترشح میشود. کیسه صفرا، مایع صفرا را به روده کوچک ریخته و به این ترتیب به تجزیه سلولهای چربی در فرآیند هضم کمک میکند. به هر حال توجه داشته باشید فرآیند هضم طبیعی بدون وجود کیسه صفرا نیز امکانپذیر است و به همین خاطر برداشتن کیسه صفرا یک روش درمانی مناسب برای مواردی است که این ناحیه از بدن دچار بیماری یا عفونت شده باشد. بیماری های شایع کیسه صفرا شامل 1. سنگ کیسه صفرا یا کوله لیتیاز 2.سرطان کیسه صفرا 3. التهاب کیسه صفرا (Cholecystitis) 4.پارگی و سوراخ شدن کیسه صفرا می باشد. عمل جراحی کیسه صفرا بطور کلی به دو روش باز و لاپاراسکوپی کیسه صفرا انجام میشود. در روش لاپاراسکوپی چند سوراخ کوچک حدود 5/1-1 سانتیمتری در پوست شکم ایجاد شده و عمل جراحی از این طریق انجام میشود.
ابتدا قبل از انجام عمل، لباس بیمارستان را به تن می کنید. سپس یک IV دریافت می کنید تا پزشک بتواند داروها و مایعات را از طریق رگ به شما بدهد. شما تحت بیهوشی عمومی قرار می گیرید، به این معنی که قبل و در طول جراحی در خواب بدون درد خواهید بود. یک لوله در گلو قرار می گیرد که به یک دستگاه تنفس مصنوعی متصل است تا به تنفس کمک کند. برای این روش، جراح چهار برش کوچک در شکم ایجاد می کند. آنها از این برش ها برای هدایت یک لوله با دوربین کوچک و روشن به داخل شکم استفاده می کنند. سپس ابزارهای دیگر را از طریق برش ها هدایت می کنند و در عین حال به مانیتوری نگاه می کنند که نشان می دهد دوربین چه چیزی را می گیرد. شکم با گاز متورم شده است بنابراین جراح فضایی برای کار دارد. آنها کیسه صفرا را از طریق برش ها خارج می کنند. پس از اینکه جراح کیسه صفرا را برداشت، از اشعه ایکس مخصوص برای بررسی مشکلات مجرای صفراوی استفاده می کند. این تکنیک کولانژیوگرافی حین عمل نامیده می شود.

پس از پایان عمل لاپاروسکوپی ، بیمار برای چند ساعت تحت نظر قرار می گیرد و سپس از بیمارستان مرخص می شود. زمان بهبودی و ریکاوری پس از عمل لاپاروسکوپی به عوامل زیر بستگی دارد:
در روز های پس از عمل لاپاراکسوپی ممکن است بیمار درد متوسطی در ناحیه زخم های ایجاد شده احساس کند. احساس درد و ناراحتی با گذشت زمان ، و مصرف داروهای مسکن کمتر می شود. باید بدانید پس از عمل لاپاراسکوپی ، احساس درد در ناحیه شانه طبیعی است. این درد در نتیجه گاز دی اکسید کربن تزریق شده به شکم برای ایجاد فضای مناسب درون بدن برای جراحی است. این گاز می تواند سبب ایجاد فشار روی پرده دیافراگم که شبکه های عصبی متصل با شانه ها دارد شود. بعد از گذشت چند هفته از جراحی، بیمار می تواند به زندگی عادی خود باز گردد. البته انجام معاینات دوره ای پس از عمل برای کنترل روند بهبودی بیمار توصیه می شود.
عمل لاپاراسکوپی کیسه صفرا در مقایسه با سایر روشهای درمان سنگ کیسه صفرا از جمله جراحی کیسه صفرا، دارای مزایای زیر است:
تهران، خیابان سمیه، بین خیابان دکتر شریعتی و بهار ، بیمارستان آراد
تماس بگیرید
شماره تلفن : ۲۲۵۶۸۳۹۴-۰۲۱
ایمیل: info@drsetayesh.com

دکتر علی ستایش فارغ التحصیل رشته جراحی در سال 79 از دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی هستند که به مدت 5 سال در رشته لاپاراسکوپی جراحی عمومی فعالیت داشته و همچنین ایشان در سال 84 شروع به تحصیل فلوشیپ رشته جراحی عروق در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی نموده و پس از دو سال در سال 86 موفق به اخذ مدرک فلوشیپ جراحی عروق شدند.
تماس با ما
فیستول کولون نادر است و ممکن است به عنوان یک عارضه جراحی یا شرایطی مانند دیورتیکولیت، بیماری کرون یا پیوند سرطان رخ دهد. مطالعات انجام شده در اروپا نشان داده است که از هر 10000 نفر حدود 1 یا 2 نفر فیستول آنورکتال دارند.
شایع ترین فیستول در زنان فیستول هایی است که بین مثانه و واژن (معروف به فیستول وزیکوواژینال) و فیستول بین رکتوم و واژن (معروف به فیستول رکتوواژینال) رخ می دهد.
سی تی اسکن می تواند به تعیین محل فیستول و تعیین علت آن کمک کند. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI). این آزمایش تصاویری از بافت های نرم بدن شما ایجاد می کند. MRI می تواند محل فیستول را نشان دهد، آیا سایر اندام های لگن درگیر هستند یا اینکه آیا شما تومور دارید.
شایع ترین علل فیستول رکتوواژینال عبارتند از: ضربه یا پارگی پرینه (ناحیه بین مقعد و فرج) در هنگام زایمان. بیماری کرون یا بیماری التهابی روده. قبل از جراحی لگن
از بین رفتن بافت به علت گسترش آبسه زمینه ی گسترش عفونت ناشی از پارگی در مجرای مقعدی گاهی در نتیجه عواملی چون ضربه ، عفونت راست روده (از جمله با میکربی به نام کلامیدیا)، سرطان ، و اشعه درمانی ایجاد میشود.

دهانه رحم (یا باز شدن غیر طبیعی در دهانه رحم یا در گردن)
انترواژینال (بین روده و واژن)
متروپریتونال (بین رحم و حفره صفاقی)
رکتوم رحم (بین رحم و روده)
Vesico-uterine (بین رحم و مثانه)
فیستول های حالب واژینال (بین حالب و واژن)
فیستول مقعد (یک تونل کوچک با یک دهانه داخلی در کانال مقعد و یک سوراخ خارجی در پوست نزدیک مقعد)
مراقبت های پزشکی مناسب باعث می شود فیستول مقعدی در زنان هم قابل درمان و هم قابل پیشگیری باشند.
پزشک شما می خواهد در مورد علائم و آنچه ممکن است باعث آنها شده باشد صحبت کند. به عنوان بخشی از یک معاینه فیزیکی، پزشک ممکن است عفونت دستگاه ادراری را بررسی کند، آزمایش خون انجام دهد و از یک رنگ برای تشخیص همه مناطق نشت استفاده کند. همچنین ممکن است از اشعه ایکس یا اسکوپ برای مشاهده واضح و بررسی تمام آسیب های احتمالی بافت استفاده شود.
فیستول ها معمولاً به خودی خود بهبود نمی یابند. برخی از فیستول های کوچک وزیکوواژینال که زود تشخیص داده می شوند، ممکن است با قرار دادن کاتتر در مثانه برای مدتی معالجه شوند. با این حال، درمان بیشتر فیستول ها ترمیم جراحی است.
اغلب فیستول وزیکوواژینال را می توان با روش واژینال کم تهاجمی ترمیم کرد. در برخی موارد، روش لاپاراسکوپی کم تهاجمی یا رباتیک یا جراحی باز ممکن است ترجیح داده شود.
باید گفت: برای درمان فیستول از عمل جراحی استفاده می شود. برای برداشتن فیستول از یک جراحی کوچک استفاده می شود. عمل از طریق بی حسی موضعی یا بیهوشی عمومی انجام می گیرد. پس از عمل نیز بیمار عصر همان روز و یا روز بعد مرخص می گردد.
لیزر بهترین نوع عمل برای درمان فیستول است. بیمار پس از عمل لیزر، درد و خونریزی کمی دارد.
برخی دیگر از مزایای عمل لیزر عبارت است از:
لیزر به صورت سرپایی و بدون نیاز به بیهوشی انجام پذیر است.
بیمار بعد از عمل لیزر فقط یک شب استراحت می کند.
همزمان با لیزر فیستول می توان شقاق و هموروئید را نیزدرمان نمود.
بیمار بعد از لیزر، سریع تر به روال عادی زندگی خود برمی گردد.
لیزر موجب کاهش عفونت در محل عمل می شود. چرا که لیزر باعث استریل شدن محیط عمل می شود.
با لیزر احتمال اتنقال بیماری هایی مثل ایدز و هپاتیت به صفر می رسد.
درمان این بیماری فقط به روش جراحی است، یک جراحی کوچک برای برداشتن فیستول. معمولاً این کار با بی حسی موضعی انجام می پذیرد (البته گاهی بیهوشی عمومی لازم می شود.)
بسته به عمق درگیری، روش های جراحی مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد. پس از عمل جراحی، بیمار معمولا عصر همان روز یا روز بعد از بیمارستان مرخص می گردد.
مراقبت از محل عمل شده، به صورت نشستن در لگن آب گرم حاوی چند قطره بتادین، سه الی چهار بار در روز و هر بار به مدت بیست دقیقه است که برای دو هفته ادامه می یابد. در صورت وجود درد از داروی مسکن استفاده می شود. سایر مراقبت ها بسته به نظر جراح، برای بیمار شرح داده می شود.
درمان با چسب فیبرین در حال حاضر تنها گزینه غیرجراحی فیستول مقعدی است. این شامل تزریق چسب به فیستول توسط جراح در حالی است که شما تحت بیهوشی عمومی هستید. چسب به مهر و موم شدن فیستول و ترغیب آن به بهبودی کمک می کند.