دوشنبه ۲۲ تیر ۰۵

درمان تنگی مجرای ادراری در کودکان(Urethral Stricture)

۱۸ بازديد

جراحی تنگی مجرای ادراری در کودکان چگونه انجام می شود؟

 تنگی مجرای ادرار معمولاً با مجموعه‌ای از علائم آزاردهنده بروز می‌کند که شدت آن‌ها بسته به میزان تنگی متفاوت است.
یکی از شایع‌ترین نشانه‌ها ضعیف شدن جریان ادرار است به‌ طوری‌که بیمار احساس می‌کند ادرار به سختی و با فشار کم خارج می‌شود.

برخی بیماران از احساس تخلیه ناقص مثانه شکایت دارند و حتی پس از ادرار کردن همچنان حس پر بودن مثانه را دارند.

تکرر ادرار، سوزش هنگام دفع ادرار، قطره‌ قطره خارج شدن ادرار و گاهی چکه کردن ادرار پس از پایان تخلیه نیز از دیگر علائم شایع این بیماری است.

در موارد شدیدتر ممکن است احتباس کامل ادرار یا عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری رخ دهد. برای تشخیص دقیق تنگی مجرا پزشک معمولاً از ترکیبی از روش‌های پاراکلینیکی استفاده می‌کند.

آزمایش ادرار برای بررسی وجود عفونت یا التهاب انجام می‌شود و سونوگرافی به پزشک کمک می‌کند تا میزان باقیمانده ادرار در مثانه و وضعیت کلیه‌ها را ارزیابی کند.
در برخی موارد تست یورودینامیک جهت سنجش فشار و جریان ادرار انجام می‌شود تا عملکرد مثانه و مجرا به ‌صورت دقیق بررسی گردد.

در نهایت سیستوسکوپی به عنوان روش قطعی تشخیص با استفاده از یک وسیله باریک و دوربین‌دار انجام می‌شود تا پزشک بتواند به ‌طور مستقیم داخل مجرای ادرار را مشاهده کرده و محل و شدت تنگی را مشخص کند.

تنگی مجرای ادرار در کودکان یکی از مشکلات نسبتا نادر است که می تواند عوارض قابل ملاحظه ای برای سلامت ادراری آنها ایجاد کند. 
این عارضه ممکن است به صورت مادرزادی یا اکتسابی شکل گیرد.

از نظر پزشکی تنگی مجرای ادرار در کودکان ممکن است با علائم غیراختصاصی نظیر دشواری در ادرار، فوریت ادراری، احساس ادرار ناقص و گاهی هماتوری (خون در ادرار) ظاهر شود.

این علائم ممکن است با سایر بیماریهای ادراری اشتباه گردد به همین دلیل تشخیص درست اهمیت بسیاری دارد.

اولین قدم برای تشخیص گرفتن سوابق دقیق پزشکی و معاینه فیزیکی می باشد.

در مراحل بعدی از آزمایشات متنوعی برای تأیید تشخیص استفاده می شود:

  • اورتروگرام رتروگراد (RUG): یکی از مهم ترین آزمایشات تصویربرداری است که به واسطه آن می توان موضع و مقدار تنگی را به دقت مشخص کرد.
  • سیستوپیلوروگرافی (VCUG): این روش برای ارزیابی عملکرد مثانه و مجرای ادرار هنگام ادرار انجام می شود و انجام این آزمایش نشان می دهد آیا بازگشت ادرار وجود دارد یا خیر.
  • سیستوسکوپی: در این روش با استفاده از دستگاه سیستوسکوپ (دوربین کوچک برای مشاهده داخل مثانه و مجرا) می توان مستقیما ناحیه تنگ شده را بررسی کرد.

بر اساس نتایج این آزمایشات پزشک مسیر درمان را مشخص می کند. برای تنگی های خفیف ممکن است اورتروتومی داخلی با دید مستقیم (DVIU) مورد استفاده قرار گیرد.

برای موارد پیچیده تر ممکن است نیاز به جراحی باز یا حتی انتقال پلکی بافتی برای بازسازی مجرای ادرار باشد.

در نهایت باید تأکید کرد که تنگی مجرای ادرار در کودکان با شناخت به موقع و انتخاب درمان مناسب، قابل مدیریت و بهبود می باشد و می توان از عوارض بلندمدت جلوگیری نمود. 

روش های درمان تنگی مجرای ادراری

درمان تنگی مجرای ادرار در کودکان بسته به شدت تنگی، محل آن و علائم بالینی کودک انتخاب می‌شود. روش‌های درمانی شامل موارد زیر است:

۱. درمان‌های غیرجراحی (کم تهاجمی)

اتساع مجرا (Dilation):

در این روش پزشک با استفاده از میله‌های نازک و افزایش تدریجی قطر آنها مجرای ادرار را باز می‌کند. این درمان معمولاً برای تنگی‌های خفیف و موقت استفاده می‌شود. 

ممکن است نیاز به چند جلسه تکرار داشته باشد.

کاتترگذاری (Catheterization):

گاهی برای باز نگه داشتن مجرا کاتتر (لوله نازکی) برای چند روز در مثانه قرار داده می‌شود. این روش هم بیشتر برای تنگی‌های کوتاه یا بعد از آسیب موقتی به کار می‌رود.

۲. درمان‌های جراحی

اورتروتومی داخلی (Internal Urethrotomy): 

در این روش از یک ابزار مخصوص برای بریدن تنگی از داخل مجرا استفاده می‌شود. این عمل معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود. 

مناسب برای تنگی‌های کوتاه و کم‌عمق است.

بازسازی مجرای ادرار (Urethroplasty):

برای تنگی‌های شدید، طولانی یا مواردی که با روش‌های دیگر درمان نشده‌اند عمل جراحی باز لازم است. 

در این عمل بخش تنگ شده برداشته یا با بافت‌های پیوندی (مثل بافت دهان یا پوست) ترمیم می‌شود. این روش ماندگاری بالایی دارد و احتمال بازگشت تنگی کمتر است.

۳. درمان حمایتی و مراقبت پس از درمان

آنتی‌بیوتیک‌ها:

برای پیشگیری از عفونت ادراری قبل و بعد از عمل جراحی تجویز می‌شود.

مراقبت از کاتتر:

در صورت گذاشتن کاتتر آموزش والدین درباره‌ی نحوه تمیز کردن و مراقبت از آن اهمیت زیادی دارد.

پیگیری منظم:

پس از درمان تنگی مجرای ادرار در کودکان پیگیری‌های منظم برای بررسی بازگشت تنگی یا بروز عوارض ضروری است.

آزمایش‌هایی مانند سونوگرافی کلیه‌ها و مجاری ادراری یا عکس رنگی (VCUG) ممکن است مجدداً درخواست شود.

نکات مهم در انتخاب روش درمان

  • سن کودک
  • طول و شدت تنگی
  • سابقه عفونت‌های ادراری یا آسیب‌های قبلی
  • وجود بیماری‌های زمینه‌ای مثل اختلالات مادرزادی مجاری ادراری

مدت زمان بازگشت کودک به فعالیت‌های عادی بعد از عمل تنگی مجرای ادرار بستگی به چند عامل دارد: از جمله نوع عمل (باز یا اندوسکوپی)، سن کودک و وجود یا عدم وجود عوارض بعد از عمل.

به طور کلی:

۱. بعد از اندوسکوپی یا درمان کم‌ تهاجمی

معمولاً ۲ تا ۵ روز بعد کودک می‌تواند فعالیت‌های سبک روزمره را شروع کند.

بازی‌های شدید، دویدن یا دوچرخه‌سواری باید ۲ تا ۳ هفته به تعویق بیفتد 

۲. بعد از جراحی باز یا ترمیم وسیع

برای برگشت به فعالیت‌های معمول (مدرسه رفتن، بازی سبک): حدود ۲ تا ۳ هفته.

برای فعالیت‌های پُر تحرک یا ورزش: ۴ تا ۶ هفته یا طبق نظر پزشک.

۳. مراقبت‌های مهم قبل از شروع فعالیت

سوند باید طبق نظر پزشک خارج شده باشد و ادرار بدون مشکل دفع شود.

محل جراحی یا بخیه‌ها باید کاملاً ترمیم شده باشد.

کودک نباید درد یا سوزش غیرعادی داشته باشد.

سخن پایانی

تنگی مجرای ادرار در کودکان یک بیماری قابل درمان است ولی نیاز به تشخیص به‌ موقع، انتخاب روش مناسب درمان و پیگیری دقیق دارد.

با مراجعه‌ی به‌ موقع به متخصص اورولوژی کودکان و انجام درمان مناسب می‌توان از آسیب‌های دائمی به دستگاه ادراری جلوگیری کرد و کیفیت زندگی کودک را بهبود بخشید.

درباره دکتر بهار اشجعی

دکتر بهار اشجعی دارای بورد فوق تخصصی در جراحی کودکان و نوزادان از پزشکان منحصر به فرد و ماهر در زمینه جراحی اطفال و کودکان در تهران هستند. ایشان دوره پزشکی عمومی را در دانشگاه شهید بهشتی تهران گذراندند و بعد از اتمام دوره پزشکی عمومی به تحصیل در رشته جراحی عمومی در دانشگاه شهید بهشتی تهران پرداختند. بلافاصله بعد از فارغ التحصیلی در رشته جراحی عمومی در رشته جراحی اطفال پذیرفته شدند و دوره جراحی اطفال را در دانشگاه علوم پزشکی تهران گذراندند و موفق به کسب رتبه اول کشوری در برد فوق تخصصی جراحی اطفال شدند.

خدمات دکتر بهار اشجعی

راه های ارتباط با ما

مطب: تهران ـ انتهای بلوار کشاورز، رو به روی درب شرقی بیمارستان امام خمینی، ساختمان شیشه ای سبز، پلاک ۳۷۰ ساختمان ۴۱۶ طبقه ۳ واحد ۱۹

تلفن:

۰۲۱-۴۴۸۰۶۶۶۸ 

۰۲۱-۴۴۸۴۱۸۶۲

بیمارستان کودکان تهران: تقاطع خیابان طالقانی و ولیعصر، روبروی جهاد کشاورزی، پلاک ۴۵۴

بیمارستان لاله شهرک غرب: تهران ، شهرک غرب ، فاز ۵ ، خیابان سیمای ایران ، نبش فلامک جنوبی

منبع: https://dr-ashjaei.com/

 

بهترین جراح تنگی مجرای ادرار کودکان در تهران-Urethral Stricture

۲۰۴ بازديد
تشخیص تنگی مجاری ادرار در نوزادان
می دونین که مجرای ادرار لوله ای هس که ادرار رو از مثانه به خارج از بدن تخلیه می کنه.
در پسران، مجرای ادرار از قسمت پایین مثانه شروع میشه و از طریق آلت تناسلی ادامه پیدا می کنه. بیماری تنگی مجرای ادرار به باریک شدن مجرای ادرار گفته میشه. این باریک شدن، تخلیه ادرار رو دشوار می کنه.
تنگی مجراری ممکنه مادرزادی باشه (در بدو تولد وجود داشته باشه) یا در نتیجه التهاب، آسیب، بیماری یا جراحی قبلی باشه.
نشونه ها و علائم تنگی مجاری ادرار در کودکان 
  • فشار دادن یا زور زدن هنگام ادرار کردن
  • جریان ادرار ضعیف، طولانی، نازک یا آهسته
  • ادرار دردناک
  • عفونت دستگاه ادراری (UTI)
  • هماچوری (خون در ادرار)
تشخیص و آزمایشات تنگی مجاری ادرار
Uroflow: کودک شما در یه توالت مخصوص به نام صندلی uroflow تخلیه میشه که میزان جریان ادرار و زمان لازم برای تخلیه مثانه رو اندازه گیری می کنه.
سپس، ادرار باقی مونده در مثانه رو با یه سونوگرافی مخصوص به نام اسکن مثانه بررسی می کنیم.
در کودکان مبتلا به تنگی مجرای ادرار، سرعت جریان ادرار کم میشه و معمولا تخلیه مثانه زمان بیشتری می بره.
سونوگرافی مثانه کلیه (RBUS): در این روش از امواج صوتی برای مشخص کردن کلیه ها و مثانه استفاده میشه.
این ما رو قادر می کنه تا ببینیم که آیا هیدرونفروز یا اتساع کلیه ها و مجاری ادراری وجود داره یا نه.
اورتروگرام رتروگراد (RUG): یه کاتتر (لوله) در انتهای مجرای ادراری کودک شما (در نوک آلت تناسلی) قرار می گیره.
سپس از این لوله برای پر کردن آهسته مجرای ادرار با محلول مات استفاده میشه.
در حالی که محلول در حال پر کردن مثانه اس، از دستگاه مخصوص اشعه ایکس (فلوروسکوپی) برای عکسبرداری استفاده میشه.
رادیولوژیست نگاه می کنه تا ببینه آیا تنگی در مجرای ادرار وجود داره یا نه.
پزشک با این ازمایش محل باریک شدن، درجه باریک شدن و در صورت مشاهده هرگونه ناهنجاری دیگه رو در اختیار ما قرار میده.
درمان تنگی مجاری ادرار
درمان تنگی مجرای ادرار بستگی به محل و طول تنگی داره.
روش سیستوسکوپی: در طول جراحی، اورولوژیست ابزاری رو به مجرای ادرار وارد می‌کنه که سیستوسکوپ نامیده میشه.
سیستوسکوپ وسیله ای کوچک هس که در انتهای اون یه نور و یه لنز دوربین قرار داره. این تجسم مستقیم مجرای ادرار و تنگی احتمالی رو فراهم می کنه.
روش اورتروتومی آندوسکوپی: در حالی که تحت بیهوشی عمومی هس، سیستوسکوپ از طریق آلت تناسلی به مجرای ادرار وارد میشه.
تنگی رو میشه با یه تیغه در انتهای ابزار از طول برید تا مجرای ادرار گشاد شه و ادرار دفع بشه.
همچنین میشه از این ابزار برای کشش ناحیه باریک مجرای ادرار استفاده کرد.
یه لوله کوچک به نام کاتتر با بهبودی ناحیه در جای خود باقی می مونه.
روش اورتروپلاستی: اورتروپلاستی باز پیچیده تره و ممکنه برای تنگی های طولانی تر لازم باشه. این روش شامل یه برش بین کیسه بیضه و راست روده اس.
ناحیه باریک مجرای ادرار برداشته میشه و مجرای ادرار باقی مونده مجدداً متصل میشه (آناستاموز).
هنگامی که تنگی بیش از حد طولانیه، ممکنه نیاز باشه از پیوند بافتی، معمولاً از داخل دهان (باکال) برای افزایش طول مجرای ادرار استفاده بشه.
با توجه به پیچیدگی این عمل، مواقعی وجود داره که جراح ممکنه توصیه کنه که اورتروپلاستی با رویکرد مرحله‌ای انجام شه، به این معنی که بیش از یه عمل جراحی لازمه.
انواع تنگی مجرای ادرار
تنگی های مجرای ادرار در درجه اول بر اساس محل و تنگی اون در بیماران مرد و زن طبقه بندی میشه.
با توجه به مکان:
تنگی مجرای ادرار در مردان بر اساس مجرای ادرار قدامی و خلفی تشخیص داده میشه.
مجرای ادرار قدامی
مجرای ادرار قدامی از گوشت تا دیافراگم ادراری تناسلی امتداد داره.
Corpus spongiosum مجرای ادرار قدامی را در تمام طول آن احاطه کرده و به نوبه خود در مکان های مختلف مانند:
  • تنگی های گوشتی
  • تنگی آلت تناسلی
  • تنگی های بولبار
  • تنگی های پنوبولبار
تنگی مجرای ادراری: تنگی‌های Meatal در مجرای خروجی مجرای ادراری قرار داره و ممکنه به سمت حفره ناویکولاریس گلانس کشیده شه.
تنگی مجرای ادرار آلت تناسلی: اینها در ناحیه ای بین فوسا ناویکولاریس و مجرای ادرار پیازی مشاهده میشه.
شیار Balanopreputial نقطه منشا مجرای ادرار آلت تناسلی از خارج هس و تا محل اتصال penosctoal گسترش پیدا می کنه.
Carpora vernosa شیار شکمی هس که دارای بخش مجرای ادراری آلت تناسلی کامل هس که توسط یه لایه نازک از Corpus spongiosum احاطه شده.
تنگی مجرای ادرار پیازی: عضله پیاز اسفنجی محل اتصال پنوسکروتوم رو احاطه کرده.
این محل اتصال نقطه شروع ماهیچه پیاز اسفنجی هس و در مجرای ادراری غشایی در سطح دیافراگم ادراری تناسلی به صورت پروگزیمال ختم میشه.
مجرای ادرار پیازی رو میشه به دو قسمت پروگزیمال و دیستال افتراق داد.
اگه قطعه در فاصله پنج سانتی متری غشای مجرای ادرار باشه، مجرای ادرار پروگزیمال پیازی نامیده میشه.
بخش مجاور که تا محل اتصال پنوسکروتوم امتداد داره مجرای ادراری پیازی دیستال هس.
تنگی مجرای ادراری پنوبولبار: این تنگی ها بین مجرای ادرار آلت تناسلی و بخش پیازی قرار داره و دارای بخش های مجرای ادراری طولانی هستن.
مجرای ادرار خلفی:
طول اون تقریباً پنج سانتی متره و دارای سه بخش مختلف هس.
بخشی از مجرای ادرار که از دیافراگم ادراری تناسلی بین ورومونتانوم دیستال و پیاز پروگزیمال عبور می کنه، مجرای ادرار غشایی شناخته میشه.
مجرای ادرار پروستات که از مجرای ادرار غشایی پروگزیمال منشا گرفته و تا گردن مثانه امتداد پیدا می کنه، از غده پروستات عبور می کنه.
اسفنکتر داخلی ادرار که مثانه رو به مجرای ادرار پروستات متصل می کنه، گردن مثانه رو احاطه می کنه.
پروستات درجا با تنگی (یا انقباض) گردن مثانه (یعنی به دنبال TURP یا پروستاتکتومی های ساده) به وجود میاد.
اگه باریک شدن یا محو شدن در این سطح اتفاق بیوفته، اما به دنبال یه RP، نام مناسب VUAS هس.
در زنان، مجرای ادرار به طور تصادفی به بخش بالایی، میانی و تحتانی تقسیم میشه و طول اون حدود چهار سانتی متر هس.
چطور میشه از تنگی مجرای ادرار پیشگیری کرد؟
 فعالیت هایی وجود داره که میشه برای کاهش خطر انجام داد که ممکنه شامل موارد زیر باشه:
اجتناب از صدمات به مجرای ادرار و ناحیه لگن: در صورت آسیب ناشناخته مجرای ادرار یا لگن، مشکلاتی ایجاد میشه و مجرای ادرار ممکنه به دلیل کاتتریزاسیون کور آسیب بیشتری ببینه.
نرخ تنگی مکرر در اون موارد افزایش پیدا می کنه و بازسازی آینده ممکنه تحت تأثیر قرار گیره.
احتیاط در هنگام خود سوندگذاری: خطر ایجاد التهاب در مجرای ادرار و در نهایت منجر به تشکیل بافت اسکار به دلیل خود سوندگذاری نامناسب وجود داره.
از این رو استفاده از ژله روان کننده و استفاده از کوتاه ترین کاتتر ممکنه به جلوگیری از تنگی مجرای ادرار کمک کنه.
اجتناب از بیماری های مقاربتی: عفونت های مقاربتی، مثه سوزاک و غیره، می تونه مجرای ادرار رو ملتهب و عفونی کنه و در نهایت منجر به تنگی و زخم شه.
بهترین جراح تنگی مجرای ادرار، متخصصی هس که در زمینه درمان بیماری های تناسلی یا دستگاه ادرای کودکان و نوزادان تجربه کافی رو کسب کرده و نمونه جراحی های تنگی نوک ادرار موفقیت آمیز رو در کارنامه حرفه ای خود ثبت کرده باشه.
دکتر بهار اشجعی عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران و دارای بورد تخصصی در جراحی  کودکان و نوزادان هس که به پشتوانه سال ها تجربه و جراحی های موفقیت آمیز تنگی مجاری ادرار(مجاری بولبار)، به عنوان یکی از بهترین جراحان درمان تنگی مجرای ادرار در ایران شناخته میشه.
راه های ارتباط با ما
مطب: تهران ـ انتهای بلوار کشاورز، رو به روی درب شرقی بیمارستان امام خمینی، ساختمان شیشه ای سبز، پلاک ۳۷۰ ساختمان ۴۱۶ طبقه ۳ واحد ۱۹
تلفن:
بیمارستان کودکان تهران: تقاطع خیابان طالقانی و ولیعصر، روبروی جهاد کشاورزی، پلاک ۴۵۴
بیمارستان لاله شهرک غرب: تهران ، شهرک غرب ، فاز ۵ ، خیابان سیمای ایران ، نبش فلامک جنوبی
منبع: https://dr-ashjaei.com/